I Heart Huckabees (2004) - Ocr fps 23.976216, runtime 1:46:36
ไอ้เวรห้าร้อยไอ้บ้ามหาวายร้าย นี่ฉันทำอะไร ฉันทำอะไร
ฉันไม่รู้ว่าทำอะไรอยู่ด้วยซ้ำ
แต่พยายามทำดีที่สุด
แค่นั้นแหละที่ขอจากตัวเอง
มันดีพอมั้ย งานของฉันดีพอมั้ย
มีใครสนใจมั้ย หรือไม่มีหวังที่จะเปลี่ยนแปลงอะไร
คนแอฟริกันนั่นคือสัญญาณ
เพราะถ้าไม่ใช่ก็ไม่มีอะไรในโลกนี้ ที่มีความหมายอีกแล้ว
เราน่าจะเลิก อย่าเลิก
บางทีน่าจะเลิกมันซะเลย อย่าเลิกนะ
ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงอีกต่อไปแล้ว
ให้ตาย ให้ตายเถอะ
ผมดีใจที่เราอนุรักษ์ ส่วนนึงของที่ดินผืนนี้ได้
มันอาจไม่มาก แต่อย่างน้อยก็มีความหมาย
อย่าเลิกต่อสู้
เราจะต้องทำได้มากกว่านี้
เพื่อฉลอง ผมอยากอ่านกลอนบทหนึ่ง
ไม่มีใครนิ่งเท่าหินก้อนนี้
หินนี้เยี่ยมมาก
หินนี่นั่งนิ่งไปตลอด
เหมือนช่วยให้เรานิ่งตามไปด้วย นั่นแหละที่เราต้องการ
นายทำได้
- มีสื่อมามั้ย - หนังสือพิมพ์ท้องถิ่นมา เป็นอะไร
เปล่า แค่ฉันมีนัด ไปเช็คเรื่องคนแอฟริกัน
- คนแอฟริกันไหน - นั่นสิ คนแอฟริกันไหน
อยู่ไหนนะ
สวัสดี ผมอัลเบิร์ต มาคอฟสกี้
นัดเอาไว้ตอนบ่ายโมง ขอโทษที่สาย
- ที่นี่เหมือนเขาวงกตเลย - เชิญนั่ง เดี๋ยวเราจะเรียกครับ
ช่วยบอกหน่อยสถานการณ์คุณเป็นยังไง
ผมไม่แน่ใจว่ารู้ ว่าพวกคุณที่นี่ทำอะไร
- เราสืบสวนและแก้ปัญหาของคุณ - ยังไง
หากเซ็นสัญญาเราจะตามคุณ
- สอดเเนม - ใช่
- ตัวผม - ใช่
- จะสอดแนมในห้องน้ำด้วยมั้ย - ใช่
- ในห้องน้ำ - ใช่
- ทำไม - ไม่มีอะไรเล็กไป
อย่างตำรวจที่อาศัยดีเอ็นเอ ในการทำคดี
เราอาจเห็นคุณขัดฟันหรือช่วยตัวเอง
และนี่อาจเป็นกุญแจไขความจริงทั้งหมด
- งั้นผมจ้างคุณสอดแนมตัวเองเหรอ - ถูกต้อง
เพื่อเราจะได้รู้สถานการณ์ และแก้วิกฤตของคุณ
เพื่อนร่วมงานฉันจะแก้ปัญหา จากอีกมุมมองหนึ่งด้วย
"อีกมุมมองหนึ่ง" หมายความว่าไง
เกี่ยวกับทัศนคติของความเป็นจริง เดี๋ยวเขาจะบอกเอง
- ใครส่งคุณมา - ไม่มีครับ
- ผมเจอนามบัตร - ที่ไหน
ในร้านอาหารหรูที่ผมไม่เคยไปมาก่อน
ผมแต่งตัวไม่เหมาะสม ทางร้านจึงให้ยืมสูท
เมื่อล้วงลงไปในกระเป๋า ผมก็เจอนามบัตรคุณ
ที่แปลกคือ ปกติผมสวมสูทเสมอ
- แต่วันนั้นไม่สวม - ครับ
"วิเวียน แจฟฟ์ นักสืบเพื่อการดำรงชีวิต"
- เเบรด สเเตนด์ - เฮ้
- ช่างเป็นความบังเอิญ - ใช่ครับ ปัญหาผมคือความบังเอิญ
- เรื่องร้านอาหารและสูทเหรอ - เปล่า นั่นมัน...
ผมพูดถึงความบังเอิญใหญ่กว่านั้น
เกี่ยวกับชายคนหนึ่ง แบ่งเป็น 3 ช่วง
โอเค พร้อมมั้ย
ช่วงแรก
ผมไปที่ร้านภาพชื่อช็อตติงเจอร์
เพราะอยากได้ภาพของบ๊อบ ดีแลน
ผมเจอชายแอฟริกันตัวสูงมาก อายุประมาณ 18
เขากำลังหารูปชาคีล โอนีล, จิม แครี่
ภาพประเภทที่เอาไปให้คนดังเซ็นชื่อน่ะ
2 อาทิตย์ต่อมา ชายแอฟริกันตัวสูงคนเดิม
ทำงานเป็นดอร์แมน ที่อาคารของเพื่อนผม
- โอ้ พระเจ้า - เพื่อนคนไหน
เจ. เว็นเดิ้ล ไม่ใช่อพาร์ทเมนท์เขา แต่เป็นของแฟนเขา
เธอชื่ออะไร
เคลลี่ โคลเตอร์
นั่น 2 ครั้งแล้ว
ครั้งหนึ่งที่ร้านภาพช็อตติงเจอร์
ครั้งที่ 2 เขาเป็นดอร์แมน
ครั้งที่ 3 ที่ผมเจอเขา เขาอยู่ในรถแวน ที่ห้าง
- คุณไปทำอะไรที่ห้าง - ผมทำงาน
ผมช่วยงานองค์กรโอเพ่นสเปซ
เขาอยู่ตรงนี้ ไอ้คนบ้าเอ๊ย
มาปลูกต้นไม้กลางลานจอดรถไม่ได้
บ้ารึเปล่าเนี่ย
ฉันต้องเอาต้นไม้นี่ออกไป เพื่อให้รถผ่านได้
เท่ากับเป็นการเพิ่มงานให้ฉัน
มันไม่ได้มีความหมายเสมอไป
"เหตุบังเอิญ"
- ต้องมีสิครับ - มีความหมายยังไง
นั่นแหละที่อยากให้คุณสืบ
เรื่องชีวิตคุณเหรอ
ครับ เรื่องชีวิตผม และเรื่องทั้งหมด
เรื่องจักรวาล เรื่องใหญ่
ให้ผมทำอย่างที่ผมทำต่อไป หรือมันสิ้นหวัง
คุณมาคอฟสกี้ มีคนที่นี่หลายคนแล้ว
ที่ต้องการรู้คำตอบ ของคำถามอันยิ่งใหญ่
ต้องการเข้าใจความหมาย ของทุกสิ่งทุกอย่าง
แต่นี่อาจเป็นกระบวนการที่เจ็บปวด เต็มไปด้วยเซอร์ไพรส์
อาจทำให้ความเข้าใจเดิมของคุณ เปลี่ยนไปทั้งหมด
ดังนั้นคนส่วนใหญ่ จึงอยากใช้ชีวิตอยู่เหมือนเดิม
คุณน่าจะกลับบ้าน ปล่อยให้มันเป็นอยู่แบบนี้
ทำตัวสบายๆ คุณว่าดีมั้ย
คุณอย่ามาพูดปัดผม
ขอร้อง ผมอยากรู้ เรื่องนี้ใหญ่
คุณเคยอยู่เหนือวัตถุและกาลเวลามั้ย
ครับ
ไม่ แค่เวลาไม่ใช่วัตถุ
ผมไม่รู้คุณพูดถึงอะไร
ดูเหมือนรายได้คุณไม่มากนัก คุณมาคอฟสกี้
จะเป็นปัญหามั้ยครับ สิ่งที่คุณทำต้องใช้เงินมากงั้นเหรอ
มันมีหลายระดับ บางคนจ่ายแค่สัปดาห์ละ 30 เหรียญ
บางคนรวยหน่อย อาจจ่ายสัปดาห์ละหลายพัน
ไม่อยากเชื่อจริง ๆ ว่ามีการทำงานอย่างพวกคุณ
- ทำแบบนี้มานานเท่าไหร่แล้วครับ - 17 ปี, 352 คดี
บ้าชะมัด แต่คุณต้องอย่ายุ่งกับงานผม
เพราะสถานการณ์ในด้านการงาน ของผมตอนนี้ไม่มั่นคง
ไม่อยากให้เรายุ่งกับงานคุณเหรอ
ครับ ถ้าไปด้อมๆ มองๆ แถวออฟฟิศผม
อาจทำให้ผมดูไม่มั่นคง และอาจส่งผลร้าย
พบเพื่อนร่วมงานฉันหน่อยนะ
เบอร์นาร์ด
- นี่คุณมาคอฟสกี้ - สวัสดี
- เราคิดเงินเขาได้ไม่มากนัก - โอเค ดี
- ขอบคุณที่รับทำคดีของผม - ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร
- เดี๋ยวก่อน เขายังไม่ได้เซ็นสัญญา - เดี๋ยวค่อยจัดการเรื่องสัญญา
- ไม่ๆ นี่มันเร็วไป - ไม่มีอะไรเร็วไปหรอก
- ไม่ๆ เราต้องใช้ความละเอียดอ่อน - หยุดเถอะ
ขอร้อง
- เราต้องขอข้อมูลของเขาก่อน - เราต้องมองข้ามความจริง
- ขอคิสหน่อย เร็วเข้า - โอเค
บอกหน่อยคืนนี้ทานอาหารค่ำที่ไหน
- บาร์บีคิวเกาหลี - จริงเหรอ
โอเค มาเริ่มกันเลย
- นี่ส่วนหนึ่งของการสืบสวนเหรอครับ - ใช่
สมมติว่าผ้าห่มผืนนี้คือวัตถุ และพลังงานในจักรวาลทั้งหลาย โอเค
คุณ, ผม และทุกสิ่ง
ไม่มีอะไรอยู่นอกเหนือผ้าห่ม
ทุกอนุภาคและทุกสิ่ง
- แล้วที่อยู่นอกผ้าห่มล่ะ - มันก็คือผ้าห่มอีก
- มันคือทุกสิ่ง - ถูกต้อง มันคือทุกสิ่ง สมมติว่า...
นี่คือผม โอเคนะ
ผมอายุ 60 กว่าๆ สวมสูทสีเทา แล้วก็อื่นๆ
และทางด้านนี้ นี่คือคุณ
คุณอายุสัก 21 คุณผมดำและอื่นๆ และทางนี้
นี่คือวิเวียน ภรรยาและเพื่อนร่วมงานผม
และด้านนี้ นี่คือหอไอเฟล คือปารีส
นี่สงคราม นี่พิพิธภัณฑ์
นี่คือโรคร้าย นี่ความสุขสุดยอด
และนี่แฮมเบอร์เกอร์
- ทุกอย่างเหมือนกันแม้มันจะต่างกัน - ถูกต้องแล้ว
แต่เรามักจะลืมไป เราคิดว่าทุกอย่างแยกกัน
เช่นผมอยู่ทางนี้คุณอยู่ทางโน้น ซึ่งก็จริง
แต่ไม่ใช่ความจริงทั้งหมด เพราะเราเชื่อมโยงกัน
- เพราะเรา...นั้น...เชื่อมโยงกัน - ใช่ๆ ๆ
- โอเคมั้ย - ครับ
โอเคทีนี้ เราต้องหัดมอง ผ้าห่มแห่งความจริงตลอดเวลา
มองในชีวิตประจำวัน เจ้าสิ่งนี้จะช่วยได้
- ทำไม - ทำไมอะไร
ทำไมต้องหัดมอง ผ้าห่มแห่งความจริงตลอดเวลา
- คงไม่อยากมองไม่เห็นภาพใหญ่จริงมั้ย - ไม่อยาก
คุณถึงได้มาที่นี่จริงมั้ย
และนั่นแหละคือสิ่งที่ผมพูดถึงตอนนี้
แต่คงต้องใช้เวลากว่าคุณจะเข้าใจ
แต่...สิ่งนี้จะช่วยได้
- ยังไง - เมื่อเข้าใจเรื่องผ้าห่มคุณจะผ่อนคลาย
เพราะทุกสิ่งที่คุณต้องการ อยากเป็น
คุณได้เป็นและมีมันแล้ว
ฟังเข้าท่ามั้ย
- เข้าท่ามากเลย - งั้นเข้าไป
ให้ผมเข้าไปเหรอ
- เข้าไปในนี้ - ใช่
แล้วจะเกิดอะไรกับผม
เดี๋ยวคุณก็เห็น เดี๋ยวก็ได้รู้
จุดมุ่งหมายของถุงนี้คุณมาคอฟสกี้
เพื่อช่วยปิดมุมมองประจำวันของคุณ
และช่วยให้ลืมความเป็นตัวตนแบบเดิม
ที่คุณคิดว่าทำให้คุณ แตกต่างไปจากทุกสิ่ง
ห้องนี้
ท้องถนน
เมืองนี้ ประเทศนี้ เศรษฐกิจนี้
ประวัติศาสตร์นี้
และโลกนี้
ร่างของคุณ สัมผัสของคุณ งานของคุณ
ทุกสิ่ง ที่เป็นตัวตนของคุณ
เฮ้เพื่อน เป็นไงบ้าง นายมันเฮงซวย
เราจะทำลายให้เละไปเลย
มีชาคีล โอนีล ฉันชอบแช็ค
- เเบรด สเเตนด์ - เฮ้ เป็นไงบ้าง
แล้วโอเพ่นสเปซคิดยังไงเรื่องนั้น
เราคิดว่าต้องบูรณะพื้นที่เสื่อมโทรม
แทนที่จะไถป่าแล้วใช้พื้นที่ใหม่
- ที่ใหม่ ที่ใหม่ ที่ใหม่ - เราเปิดใจรับ
นั่นแหละโอเพ่นสเปซ จะโยนมันทิ้งไม่ได้
เราก็ไม่ได้ขอให้โยนทิ้ง ฟังนะ จะไม่พูดอ้อมค้อมหรอก
เราถูกสื่อมวลชนโจมตีหนัก จากการเติบโตของเรา
เปิดห้างจำนวนมากในเวลาไม่นาน
ถ้าทำงานร่วมกัน ทำงานร่วมกับแนวร่วมโอเพ่นสเปซ
จะช่วยภาพพจน์ของฮัคคาบี้ส์มั้ย แน่นอน
ช่วยฉันมั้ย ช่วยแน่
ฮัคคาบี้ส์ได้ประชาสัมพันธ์แล้ว ฉันได้ประโยชน์มั้ย แน่นอนแต่...
แต่ฉันห่วงใยเรื่อง อนุรักษ์โอเพ่นสเปซมั้ย ฉันห่วง
อย่ามองฉัน เป็นบ้าอะไร
ไปซะไอ้หน้าตัวเมีย
เฮ้เพื่อน เป็นไงบ้าง นายมันเฮงซวย
เป็นไงบ้าง โอเครึเปล่า
ไหนบอกจะช่วยให้ผมผ่อนคลาย
มันช่วยแน่ แต่ต้องกลับไปฝึกที่บ้าน โอเคมั้ย
ดูเหมือนคุณ เป็นคนที่มีหลายชั้นนะ ใช่มั้ย
- โอเคมั้ย - ครับ
โอเค
ผมไม่มีไอ้แบบนี้ แล้วจะไปฝึกที่บ้านยังไง
มันไม่สำคัญ คุณอาจใช้...
ใช้แค่หน้ากากปิดตา หรือแค่หลับตาก็ได้
สวัสดี แล้วผมต้องทำยังไง
ทำอย่างที่คุณทำเป็นปกติ
ขอบคุณที่คุณพยายาม อนุรักษ์ต้นโอ๊กที่มิลเลอร์สแควร์ไว้
ฉันปีนมันเล่นตั้งแต่ยังเด็กๆ
คิดว่าจะรักษามันไว้ได้ แต่ก็ถูกตัดไปแล้ว
ฮัลโหล ฉันมีข้อสงสัยเกี่ยวกับสายไฟ
ที่พาดผ่านสนามเด็กเล่น ใน ร.ร.ลูกสาวฉัน
ช่วยโทรหา
- มาจารี ที่หมายเลข 969... - เฮ้
- 9525 - ต้องคุยกันหน่อย
เกิดอะไรขึ้น ทุกคนไปไหนหมด
- แบรดย้ายที่ประชุม - อะไรนะ
- ย้ายไปที่ฮัคคาบี้ส์ - ฟังนะ โอเค
ช่วยติดต่อสำนักงานใหญ่ ช่วยโทรหาออรินเดี๋ยวนี้เลย
บอกว่าแบรด พยายามยึดแนวร่วมของฉัน
- ช่วยโทรหาเดี๋ยวนี้เลย - โอเค
ควรส่งนี่ไปสาขาอื่นตั้งอาทิตย์นึงได้แล้ว
ฉันอยากให้เอาธง ออกไปจากลานจอดรถ
- นี่ประเทศเสรี กลอนใช้ได้ผล - แบบนี้ทำให้ทุกคนโกรธ
- โอ้ ไม่ๆๆ - ทำไมจะไม่ใช่
ผมเปล่านะ คุณรู้มั้ย
ถ้ากลอนผมส่งไปหาชาเนีย คงไม่เป็นแบบนี้สิ
- รู้อะไรมั้ย - อะไร
- คุณไม่ใช่แนวร่วมนี้อีกต่อไป - ผมนี่แหละคือแนวร่วม
- ผมตั้งมันขึ้นมา ผมยังเป็นผู้นำอยู่ - อีกไม่นานหรอก อีกไม่นาน
- ฉันจะไม่ไปประชุมที่ฮัคคาบี้ส์ - ติดต่อไม่ได้
- เขาติดประชุม - พยายามติดต่อไป
ติดต่อออริน สเปนซ์ให้ได้ แบรดจะทำแบบนี้ไม่ได้
โอเค แล้วเธอเอานาย ออกจากแนวร่วมได้ยังไง
ไม่ได้ นี่คือวิกฤต เรื่องงานของผมที่เล่าให้ฟัง
แล้วจะอธิบายรายละเอียดภายหลัง
- อย่าห่วงอัลเบิร์ต - ช่วยถ่ายสำเนาแล้วส่งให้หน่อย
คุณกำลังต่อสู้กับปัญหาท้องถิ่น
และแบรด สแตนด์กับคุณ กำลังมีเรื่องขัดแย้งกัน
ผมบอกแล้วไม่ใช่เหรอ อย่ามายุ่งกับเรื่องงานผม
ฉันจำได้ แต่บอกหน่อย แนวร่วมเป็นแรงดลใจของกลอนใช่มั้ย
- หรือกลอนเป็นแรงดลใจของแนวร่วม - มันเริ่มจะแปลกแล้ว
ให้ผมจัดตารางเวลาให้คุณมาได้มั้ย
- ไอ้ปัญหาของคุณนี่... - นี่มันไม่เกี่ยวกับเรื่องของผม
เรื่องของผมมันเกี่ยวกับคนแอฟริกัน
วิเวียน วิเวียน วิเวียน
คุยกับคุณคอร์นหน่อย เขากำลังมีปัญหา
- คุณคอร์น ปัญหา - ทอมมี่มีอะไรเหรอ
ให้ข้อมูลผมหน่อย บอกหน่อยเกิดอะไรขึ้น
เธออยากพูดเรื่อง ปัญหาในการทำงานของผม
- แต่ผมอยากรู้เรื่องความบังเอิญ - เกิดอะไรขึ้นตอนนี้
- เธออยากรู้เรื่องงานผม - ผมพูดถึงเรื่องผ้าห่ม
- ตอนนี้ผมไม่ได้อยู่ในผ้าห่ม - แบบนี้
- เฮ้เดี๋ยวก่อน เกิดอะไรขึ้น - โว้
ฉันต้องการข้อมูล เบอร์นาร์ด เพื่อนำมาประกอบทฤษฎี
เราไม่มีเวลาแล้ว
- เราต้องหาทฤษฎีขึ้นมา - แบบนี้ไม่ได้เรื่อง
ยังงั้นเหรอ อะไร มีอะไร
คุณช่วยไปหาคุณคอร์น เมียจะทิ้งเขาไป
ฉันต้องไปตามข่าวสำคัญ เบอร์นาร์ด
อัลเบิร์ต จักรวาลนั้นไร้ขีดจำกัด
ใจกลางอยู่ทุกหนทุกแห่ง แต่มันไม่มีเส้นรอบวง
ใจกลางมันจะอยู่ทุกหนแห่งได้ยังไง
- เธอเพิ่งโดดขึ้นหลังรถของแอนเจล่า - ต้องใช้วิธีนั้นต่อไป อัลเบิร์ต
ผมต้องขอตัวไปดูคุณคอร์นก่อน
วิธีนั้นได้ผล อย่าลืมใช้มันล่ะ โอเคมั้ย
จิมโบ้ ขนทุกอย่าง บนสนามหญ้าไปให้หมด
ไมโครเวฟ เครื่องบดกาแฟ
- โต๊ะ เก้าอี้ ขนไปให้หมด - ขอร้องที่รัก
ได้โปรดอย่าทำแบบนี้
อย่าทำแบบนี้
- คุณไม่ต้องการใคร - ไม่จริงนะ ผมต้องการคุณกับลูก
ทุกอย่างไม่มีความหมาย ฉันจะมีความหมายยังไง
ไม่ใช่ว่าทุกอย่างไร้ความหมาย บางสิ่งอาจมีความหมาย
ผมกำลังหาคำตอบ และอยากให้คุณช่วยผม
ความมีตัวตน ความไม่มีตัวตน
ฉันไม่เข้าใจ คุณคิดเองเถอะ ปล่อยฉัน ปล่อยฉัน
โอเค
เดี๋ยวก่อน บอกซิเกิดอะไรขึ้น
- เธอไม่ยอมอยู่คุยกับผม - คุยเรื่องอะไร
มันสำคัญมาก ผมเห็นชัดเจนแล้ว
ถ้าใช้น้ำมันก็คือฆาตกร
- มันเป็นความจริง - ใช่ๆๆๆ
- ผมเข้าใจ ผมเข้าใจ - ฆาตกร ฆาตกร
ทำลายชั้นบรรยากาศโอโซน และทำร้ายสิ่งมีชีวิตอื่น
- ใจเย็น - 2
ฆ่าอาหรับและคนที่เป็นเผด็จการ
ในขณะที่ทุกคนยากจน
มันไร้มนุษยธรรม
- ผมรู้คุณคุยกับผมเรื่องนี้แล้ว - โอเค
ถ้าโลกนี้เป็นแค่ภาวะชั่วคราว
ความมีตัวตนเป็นภาพลวงตา
งั้นทุกสิ่งก็ไร้ความหมาย
- เราทำอะไรจึงไม่สำคัญ - ไม่ ไม่ๆ
- มันสับสนมาก - มันสำคัญ ๆ ฟังนะทอมมี่
นี่คือจักรวาล
- กาแล็กซีของเราอยู่ตรงนี้ - จักรวาลไหน
- จักรวาลไหน นี่ นี่ไงทอมมี่ - นี่
- นี่แค่ฝุ่นผงและแก๊สเท่านั้น - เหรอ
เราอยู่ตรงนี้
ตรงกลางคือความโชคดีและโชคร้าย
ไอ้นี่แหละความสับสน
- ปกติคุณไม่ใช่แบบนี้ - ไม่ วอบานพูดถึงเรื่องนี้
เอาหนังสือนั่นมาจากไหน
- คุณส่งมาให้ผม - เราไม่เคยส่งหนังสือนี้มาให้
- คุณไม่ได้ส่งเหรอ - วอบานไร้สาระ เธอมาทำอะไรที่นี่
- งั้นใครส่งมา - โอ้ พระเจ้า
แบบนี้มันบ้า เธอไม่เคยออกจากปารีส
- นี่เป็นหนังสือดี คุณควรอ่าน - อะไร อะไร
เธอว่าไม่มีอะไรเชื่อมโยงกัน
เราจะทำอะไรก็ได้
เราอาจขับรถ เผาผลาญน้ำมัน
ซึ่งมีเหตุผลเพราะคนเราเดี๋ยวนี้
ทำในสิ่งที่ทำลายล้าง เหมือนมันไม่มีความหมาย
ทอมมี่ ทอมมี่
ทุกอย่างเชื่อมโยงกัน และทุกอย่างมีความหมาย
ไม่มีอะตอมไหนในร่างกายของเรา
ที่ไม่ได้พลังงานจากดวงอาทิตย์
- มันเยี่ยมยอดมั้ย หา - ใช่
- มันเยี่ยมยอดมากใช่มั้ย - เเต่
แต่อะไร ตรงไหนที่เธอพูดขัดแย้ง
- ตรงนี้ - ตรงไหน ตรงไหน ตรงไหน
มีสสารในจักรวาลไม่ถึง 5%
ที่เป็นองค์ประกอบของร่างกายมนุษย์
นี่ไงล่ะ หมายความว่าเราอยู่โดดเดี่ยว
เราโศกเศร้าและถูกลอยแพ
มอลลี่ ฟังนะ
ถ้าคุณทิ้งเขาไป ก่อนเขาจะเสร็จการบำบัด
เขาจะไปไม่ถึงอีกฟากหนึ่ง โอเคมั้ย
ฉันทนไม่ไหวแล้ว กับไอ้การบำบัดบ้าๆ นี่
- ไม่อยากถามคำถามพวกนี้เหรอ - ไม่
ฉันอยากใช้ชีวิตฉัน
ชีวิตอะไรที่รัก ถามหน่อยเราเป็นใคร
ดูนี่สิ ดูนี่สิ
- รู้มั้ยมันมาจากไหน - รู้ ตู้เสื้อผ้าฉัน
- จากอินโดนีเซีย - จากร้าน
ลูกรัก นี่ความจริงโอเคมั้ย
เด็กเล็กๆ อย่างลูกต้องทำงาน ในโรงงานมืด
จนตาบอดเพื่อค่าแรง เดือนละ 1เหรียญ 60 เซ็นต์
เพื่อทำรองเท้าสวยๆ ให้แม่
ลูกลองจินตนาการชีวิตแบบนั้นสิ
- หนูไม่อยากให้เด็กทำงานในโรงงาน - ฟังนะลูก พ่อของลูกบ้าไปแล้ว
- พ่อไม่ได้บ้านะ โลกนี้ต่างหากบ้า - หุบปาก
- ถามคำถามสิ - อย่าให้พวกเขาตาบอด
แม่ไม่ถามคำถามเหล่านี้ เพราะแม่ไม่ห่วงใย
- อย่าหยุดถามคำถามพวกนี้ - โอ้ คนบ้า คนบ้า
เร็วเข้า เอาเธอขึ้นรถไปเลย
5% ของสสารในจักรวาล
ที่เป็นองค์ประกอบของร่างกายมนุษย์
มันสำคัญยังไง
เราควรถามคำถามพวกนี้ สกิ๊ป
ขอร้อง ให้โอกาสเขาบ้าง
ถึงขนาดจิตแพทย์ ต้องมาช่วยเขาถึงตรงนี้
ขอโทษ ขอโทษ เรียกผมว่าอะไรนะ
- จิตแพทย์ - เปล่า ผมไม่ใช่จิตแพทย์เขา
เราควรนั่งคุยกัน เพราะหนังสือนี้มีเหตุผล
ผมไม่ใช่จิตแพทย์
แล้วแคทเธอรีน วอบาน มาทำอะไรอยู่ในอเมริกา
นี่คุณพูดถึงอะไร
"บริษัทฮัคคาบี้ส์"
เดี๋ยวๆ เรื่องนี้สนุก เรื่องนี้สนุก
- ผมมีเรื่องจะเล่า เรื่องนี้แค่ 4 เดือน - เดี๋ยว เดี๋ยว ฟังเขา ฟังเขาหน่อย
ผมไปกับชาเนีย เพื่อร่วมพิธีเปิดร้านเมก้าสโตร์
ชาเนียก็ไปโปรโมทเสื้อผ้าของเธอ
ตอนนั้นบ่าย 4 แล้วเธอหิว ผมเลยโทรสั่งแซนด์วิชทูน่ามาเพียบ
- ไม่ใส่มายองเนส - หยุดเถอะ หยุดเถอะ
ชาเนียเกลียดมายองเนส และเธอกินสลัดไก่ไม่ได้
ไม่ได้พูดเล่นเลย
เคยให้กินครั้งหนึ่งเธออ้วกในรถลิโม
เธอเกลียดสลัดไก่ที่สุด
ผมเลยเอาแซนด์วิชทูน่าออกมา
แต่เธอยังไม่เชื่อผม ผมเลยบอกว่า
ผมเองก็แพ้มายองเนส ซึ่งความจริงเป็นเรื่องโกหก
เธอยังไม่เชื่อผม ผมเลยกินแซนด์วิช ต่อหน้าเธอ 2 ชิ้นเพื่อพิสูจน์
เธอกินแซนด์วิชเข้าไปอันครึ่ง แซนด์วิชอันครึ่งก่อนจะมารู้ว่า
มันเป็นสลัดไก่
แต่ครั้งนี้เธอไม่เห็นอ้วกเลย
เธอไม่อ้วก เขาทำให้เธอเปลี่ยนใจ
สิ่งนี้แหละที่คณะผู้บริหารต้องการ โอเคมั้ย
ขอโทษค่ะ ให้ช่วยอะไรคะ
ขอโทษค่ะ
ค่ะ ฉันมาร่วมประชุมโอเพ่นสเปซ กับแบรด สแตนด์
งั้นคุณก็มาผิดที่แล้วค่ะ
- ตามฉันมาเดี๋ยวฉันจะพาไป - ขอบคุณ คุณช่างมีน้ำใจมาก
คุณไม่ควรจะขึ้นมาบนนี้
นี่เป็นชั้นส่วนตัวของผู้บริหาร มันสำหรับ...
เร็วค่ะ เร่งีฝเท้าหน่อย เร็วเข้า
มันสำหรับผู้บริหาร และผู้ช่วยผู้บริหาร
ไม่ค่ะ ชาเนียไม่มีเพลงให้คุณ
เชิญเดินมาทางนี้
มันประชุมที่ชั้นอื่น
ความจริงอาคารนี้ การรักษาความปลอดภัยเข้มงวดมาก
ฉันนึกว่าเข้มงวดมาก
แต่ว่าบางครั้งก็มีคน หลุดขึ้นมาผิดชั้นเหมือนกัน
แต่มันก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่
ที่ฮัคคาบี้ส์ ห้างที่มีทุกสรรพสิ่ง
เดี๋ยวฉันขอลองอีกครั้งหนึ่ง
ฉัน...โอเค
ทั้งหมวก ทั้งไม้ถูพื้น
ลด 50% สำหรับเสื้อ และผลิตภัณฑ์บำรุงผมของผู้หญิง
คุณจะไม่ผิดหวัง ที่ฮัคคาบี้ส์
ห้างที่มีทุกสรรพสิ่ง
ดอว์น เดี๋ยวลองอีกครั้งได้มั้ย เราน่าจะได้ดีกว่านั้น
ฉันห่วยจัง แดเรล
- คุณทำได้ดีแล้ว - มันห่วยมากฉันทำไม่ได้ ไม่ได้
อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ
เสียงของคุณคือเสียงที่เป็น สัญลักษณ์ของฮัคคาบี้ส์
อยู่นี่เอง คุณนี่ร้ายนะ เมื่อกี๊ฉันเกือบเข้าลิฟต์ไปแล้ว
เร็วสิคะ เร็วเข้า
ไปกันได้แล้ว ไปกันได้เลย
เดี๋ยวจะพาไปที่ที่คุณต้องไป
"ฮัคคาบี้ส์"
ย้ายการประชุมของเรา ไปที่บริษัทฮัคคาบี้ส์
เราปกป้องหินก้อนนี้และจะปกป้องที่นี่ พวกนั้นจะไม่ปกป้องมันหรอก
ไอ้เจ้าสารเลวแบรด ไอ้ทาสรับใช้บริษัทใหญ่
ไอ้ลูกหมา ไอ้สารเลว
"หักหลัง" โดยอัลเบิร์ต มาคอฟสกี้
เป็นไปได้มั้ยที่ทุกคนบนโลกนี้ จะร่วมมือกันทำให้มันเป็นโลกที่ดีขึ้น
คิดว่าคงไม่ได้
มันเป็นวิสัยทัศน์ของอัลเบิร์ต ทั้งหมดเป็นแนวคิดของอัลเบิร์ต
- แล้วแบรด สแตนด์ล่ะ - อัลเบิร์ตดึงเขามา
ซึ่งเป็นการตัดสินใจผิด
- บ้า - เขาเป็นประโยชน์ต่อพวกเรามาก
เขาปลดกลอนของอัลเบิร์ต ออกจากกองทุน
- ทั้งสองฝ่าย - อยู่ในความสงบ
ขอรายละเอียดเรื่องป่า กับที่ดินนั่นหน่อย
แมรี่เจน เธอเล่าแล้วกัน นี่เป็นเรื่องของเธอ
ก็ได้ คือคุณทวดของฉัน
เป็นเจ้าของป่าและที่ดินผืนนั้น
เรายกโฉนดให้กับ ทางเขตเทศบาลในปี 1972
เพื่อให้ใช้ทำประโยชน์ต่อสาธารณชน
บอกหน่อยว่าทำไม
เราอยากแบ่งปันสถานที่อันงดงามนี้
แต่ตอนนี้ทางเมือง กำลังเพิ่มอนุผนวกเข้าไปในสัญญา
จะสร้างห้างและเขตที่อยู่อาศัย บนที่ดินผืนสวยนี้
- เราเลยต่อสู้ - เราเลยต่อสู้
- ต้องปกป้องมันไว้ - ผมมาสายรึเปล่า
ผมได้ภาพของที่ลุ่มแล้ว
"ชาเนีย ทเวน -พื้นที่โล่ง"
ช่างสวยจังเลย
นี่คือป่าและที่ราบลุ่มซึ่งเราจะปกปัก
ภาพนี้แสดงถึงความสุข สันติ
ชาเนียอยู่นี่ ไม่มีกลอนงี่เง่า
ให้ความงามเฉิดฉายด้วยตัวมันเอง
ตรงนี้คือที่อยู่ของสัตว์เล็กๆ
การใช้ภาพ มันเข้าถึงประชาชนได้เร็วกว่า
- ถูกแล้ว ถูกแล้ว - พวกเขาไม่เข้าใจกลอน
ไม่อยากฟังกลอน พวกเขาไม่มีเวลา
- ไม่อยากคิดมากไป - ใช่เลย
เสื้อยืดโอเพ่นสเปซสำหรับทุกคน แมรี่เจน
ขนาดเล็กสุดสำหรับหลานคุณใช่มั้ย
- ไม่เห็นต้องลำบากเลย - เสื้อยืดโอเพ่นสเปซ
และนี่คือตารางการจัดงานกุศล
สิ่งแรก...ค็อกเทล
แมรี่เจน คุณต้องช่วยถ่ายภาพวิดีโอ
ข้อมูลพื้นฐานเรื่องสัตว์, พืชและอื่นๆ แอนเจล่าคุณขึ้นพูด
- ฉันพร้อมแล้ว - มาร์ตี้พูดให้ฮัคคาบี้ส์ ผมพูด
แล้วชาเนียร้องเพลง
- ให้ความบันเทิงกับพวกเรา - เยี่ยม เยี่ยม
- เรารู้จักกันรึยังครับ - วิเวียน แจ็ฟฟี่
เเบรด สเเตนด์
- เธอเป็นผู้สังเกตการณ์ของ... - อัลเบิร์ต มาคอฟสกี้
- แบบนี้คงไม่ได้ - คุณโกหกฉัน
- ทำไมถึงไม่ได้ - คุณเกี่ยวกับเขายังไง
- จากการสืบสวน - ผมระเเวงเขามากเลย
เขาไม่ค่อยสุงสิงกับใคร สืบสวนแบบไหนครับ
เพื่อการดำรงอยู่
- ฉันอยากถามอะไรหน่อยด้วย - อะไรนะ
คงจะไม่ได้
ที่ไม่ได้เพราะว่าเรามีประชุม และเราสายแล้ว
- แต่ฟังดูน่าสนใจ มีนามบัตรมั้ยครับ - มี
ไม่ใช่จะสร้างปัญหานะครับ
เพื่อการดำรงชีวิต เหมือนจิตบำบัดเหรอครับ
ไปได้แล้วค่ะ สาวเจ้าเล่ห์ เชิญข้างนอก
ผมบอกแล้วให้อยู่ห่างเรื่องงานของผม
ถ้าจะไขปริศนาความบังเอิญของคุณ เราต้องรู้เรื่องงาน
ความขัดแย้งกับแบรด สแตนด์ ดูเหมือนสำคัญ
คุณไปที่ฮัคคาบี้ส์
แล้วบอกว่าเป็นนักสืบ เพื่อการดำรงชีวิตของผมเหรอ
ผมอยู่ได้อีกวันก็ถือว่าโชคดีแล้ว
เราคงแก้ปัญหาคุณได้เร็วขึ้น ถ้าคุณพูดตรงๆ กับเรา
ผมพูดตรงๆ กับคุณแล้ว
แบรดป้ายสีผม แล้วนำพาแนวร่วม ไปในทิศทางอื่น ตรงที่สุด
ที่ร้านภาพช็อตติงเจอร์ ซึ่งคุณพบกับคุณนิเมียรี่
- ใครเหรอ นั่นใครกัน - คนแอฟริกัน
คนแอฟริกันจากความบังเอิญของผม นั่นแหละที่อยากพูดถึง
ไม่ใช่ครั้งแรกของคุณที่นั่นใช่มั้ย
- ผมบอกว่าใช่เหรอ - ถ้างั้นมันต้องไม่ใช่ครั้งแรก
ไม่ใช่ครั้งแรกของผมแล้วทำไม
คุณไปที่นั่นประจำ และคุณไม่ได้ไปหาภาพบ๊อบ ดีแล่น
คุณเอาภาพคุณไปใส่ที่นั่น
- คุณหมายความว่าไง - ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วย
เพื่อให้คนสนใจเหรอ
โดยปัจจุบันทันด่วน
ก็อาจใช่
แล้วส่งผลยังไงกับแบรดที่แนวร่วม
ส่งผลยังไงที่แนวร่วม ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
มันห่วยมาก เพราะผมอยากให้กลอนของผม
ถูกส่งไปพร้อมจดหมายขอรับบริจาค แต่แบรดไม่อยาก
เขาคลั่งแต่เรื่องชาเนีย, พีท แซมพราส
สิ่งที่ไม่ใช่สิ่งที่เราควรสนใจ มันเจ็บ
คุณเลยเอาภาพคุณและกลอนของคุณ ไปสอดไว้ที่ช็อตติงเจอร์
- แบรดไม่ให้เกียรติคุณ - เขาไม่ให้เกียรติ
แต่คุณก็ดึงเขาเข้าแนวร่วมโอเพ่นสเปซ มันเพราะอะไร
เพราะผมต้องการบริษัทใหญ่ๆ มาช่วยอุดมการณ์ของเราน่ะสิ
- จะมีเหตุผลอะไรอื่น - เพื่อให้ตัวเองเป็นที่สนใจ
- นี่บ้ามาก ผมขอดูแฟ้ม - ไม่ ดูไปก็ไม่มีประโยชน์
ที่ร้านภาพถ่ายคุณใช้เวลาค่อนข้างนาน
ดูภาพเจสสิก้า แลงในชุดอาบน้ำ ทำไม
เพราะเรียงตามลำดับ แลงมาก่อนมาคอฟสกี้
ผมใส่ภาพถ่ายในช่องของมาคอฟสกี้
ภาพของแลงอยู่ข้างหน้า
ผมเลยอาจดูภาพของเธอ นิดหน่อยก่อนออกมา
- สำคัญยังไง - อัลเบิร์ต ขอร้องล่ะ
มันผิดด้วยเหรอ
ดูภาพแลงมันผิดด้วยเหรอ
- เคยมีความรักรึเปล่า - นี่มันคำถามแบบไหน
คุณเชื่อในความรักมั้ย
หรือมีแค่ความสัมพันธ์แบบจินตนาการ
เพราะแบบอื่นมันเจ็บปวดเกินไป
เบอร์นาร์ด ขอโทษที ฉันกำลังไปได้สวยอยู่นะ
ผมเหมือนกันที่รัก ผมเหมือนกัน
ไม่ ๆๆๆ ผมไม่เข้าไปหรอก เพราะทุกครั้งที่เข้าไป
เจอแต่ใบหน้าที่เกลียด ซึ่งผมต้องเอาอีดาบมาฟัน
แล้วมันก็ทวีคูณ เราจะต้องแก้ปัญหานั้นเดี๋ยวนี้
- โอเคมั้ย - คุณจัดการละกัน
ขอร้อง อย่าถอยน่า ทำหน้าที่หน่อย อัลเบิร์ต เร็วเข้า
ผมอยู่ฝ่ายคุณนะ
โอเคอัลเบิร์ต ผมอยากให้คุณ ละลายความเป็นตัวตนอย่างที่เคยทำ
"เจสสิก้า แลงก์"
หยุดมองฉันนะ
ฉันบอกให้หยุดมองฉันนะ
ดอว์นต้องชอบร่วมงานกับโอเพ่นสเปซ
- ดอว์นใคร - มิสฮัคคาบี้ส์ไง ชื่อดอว์น
เธอชอบกลอนของคุณเกี่ยวกับก้อนหิน
- ไม่มีใครนิ่งเหมือนหินก้อนนี้นิ่ง - อันนั้นแหละ
เธอชอบกลอน ชอบผืนป่า, ทุ่งหญ้า
เรามักขนเจ็ทสกีขึ้นหลังรถเทรลเลอร์
- แล้วขับรถขึ้นเขา - นายมีแฟนเป็นมิสฮัคคาบี้ส์เหรอ
- เธอจะมาร่วมงานกับเรา - อัลเบิร์ต ๆๆ
ลืมแบรด อัลเบิร์ตกลับมาซิ อยู่ไหน คุณอยู่ไหน
อัลเบิร์ต จินตนาการต้นไม้กลางทุ่ง
- ดี ใส่คนที่คุณเคารพลงบนต้นไม้ - เฮ้ ไอ้บื้อ
- ยังเป็นแบรด สแตนด์ - เพิ่มคนอื่นเข้าไป
- อย่างใคร - คนที่เข้าใจอะไรๆได้ คนที่เข้าใจคุณ
คุณใช้ใคร
ผมใช้แม็คครีท เซอเรียลลิสท์ชาวเบลเยี่ยม
- ผมได้แล้ว - ใครเหรอ
คุณนายเชอร์เมอร์
- เป็นครูภาษาอังกฤษสมัยมัธยม - โอเค ดี
- เขาผลักเธอตกต้นไม้ - คุณนายเชอร์เมอร์ มีเครื่องดูดฝุ่นมั้ย
อัลเบิร์ต ไว้ดูดความกลัวน่ะ
- ไอ้บื้อ ไอ้บื้อ - เธอจะฉายแสงแห่งความมั่นใจ
- ไอ้บื้อ - และการเป็นที่ยอมรับ
เขาตัดหัวเธอขาด
ใจเย็น ๆๆ
ใจเย็น คุณทำดีแล้วอย่าเพิ่งท้อแท้
- เธอดูดเขาเข้าไปรึเปล่า - ดูด แล้วเขาก็ดูดเธอ
ผมต้องเอาอีดาบไล่ฟันเขา
อัลเบิร์ต อัลเบิร์ต ผมจะบอกเคล็ดลับ 2-3 อย่าง
1. ควรเอาสมองไปคิดในสิ่งที่มีคุณค่า
อย่างคุณนายเชอร์เมอร์ และเครื่องดูดฝุ่น
2. มันไม่มีสิ่งที่เรียกว่าคุณ หรือผม
งั้นก็มีแต่ความว่างเปล่า
3. ความว่างเปล่ามันก็ไม่มี
มันไม่มีเศษของความไร้ที่สิ้นสุด
มันมีแต่ผ้าห่ม
ผมนึกว่าเข้าใจผ้าห่ม แต่ตอนนี้ไม่แน่ใจ
ธง และถุง
ฮัคคาบี้ส์ขอบอกว่า สุขสันต์วันเกิดท่านประธานาธิบดี
ลด 50% สำหรับเป้หลัง และพ็อคเก็ตบุค
โอ้ คุณเห็นมั้ยมันดูดีแค่ไหน
ให้เสรีภาพก้องกังวาน
ที่ฮัคคาบี้ส์ ห้างที่มีทุกสรรพสิ่ง
ฮัคคาบี้ส์มีทุกสรรพสิ่งที่เราต้องการ
แต่เกิดอะไรขึ้นกับเนื้อทราย
- มันถูกขยี้อยู่ในแผนกซีดีรึเปล่า - ใจเย็นๆ ก่อน
- เฮ้อัลเบิร์ต เป็นไงบ้าง - มาทำอะไรที่นี่แบรด
ฉันเจอแบรดตอนที่ไปสืบเรื่องคุณ
เขาโทรมาหาด้วยความสนใจ ส่วนตัวของเขา แค่นั้นเอง
ฉันดีใจมากที่ได้รู้ถึงคนพวกนี้
ไร้สาระ เขาไม่สนใจสิ่งเหล่านี้
คนแอฟริกันล่ะ พาเขามาหาผม คนแอฟริกันอยู่ไหน
- เฮ้ กำลังพูดถึงอะไร - ทำไมเขาได้เขียนกลอน
อเมริกาเหนือไม่มีเนื้อทราย แบรด
ที่เห็นมันถูกอาคารทับ เป็นจินตนาการของฉัน
ไม่ใช่ของนาย นายไม่แต่งกลอน
มาตรการของแต่ละคนมันต่างกัน
ผมขอให้แบรดแต่งกลอนเอง
เข้าไปที่แนวร่วมของฉัน ยังไม่พออีกเหรอ
ยังจะต้องมาที่นี่ โอเค
โอเค ดีแล้ว
เราเหมือนกัน แบรด
- มันแค่ผ้าห่ม ดังนั้น - ต้องแบบนั้น ลองดูซิ
- วิเศษมากเลยอัลเบิร์ต - โอ้ที่รัก เขาทำได้
ทุกอย่างที่แนวร่วมเป็นไงบ้างแบรด
เยี่ยม คล่องตัวขึ้นเยอะ
ดี คงดีที่จะได้กลับไปร่วมงานกับนายอีก
คงไม่มีทางเป็นอย่างนั้นหรอกเพื่อน
ฉันยังอยู่ในแนวร่วม
- ฉันสร้างมันขึ้นมาจากศูนย์ - ใช่ ใช่
ก็ไม่อยากมาเบียดนายหรอกนะ
แต่นั่นแหละที่นายทำ นั่นแหละที่นายตั้งใจทำ
- อะไร อะไร - อะไร อะไร
- เห็นที่เขาทำมั้ย บอกซิจะทำอะไร - อะไร
เขามาเพื่อพิชิตคุณที่นี่ เหมือนที่เขาพิชิตแนวร่วมของผม
เขามาที่นี่เพื่อยั่วผม เมื่อออรินมาผมจะได้ทำพลาด
ตั้งใจอย่างนั้นใช่มั้ย
- บอกมาซิว่าตั้งใจอย่างนั้น - อัลเบิร์ต ขอร้อง
- ให้ตายเถอะแบรด ไม่อยากเชื่อ - นายกำลังพูดถึงอะไร
ฉันพูดถึงอะไรเหรอ
เมื่อออรินมาฉันทำพลาด แล้วถูกไล่ออกจากแนวร่วม
หลังจากนั้น เขาจะทำอะไรก็ได้กับแนวร่วม
ใครออริน
เขาเป็น ผอ.ระดับชาติ ของโอเพ่นสเปซ
และกำลังจะมาตรวจสอบสาขาของเรา
เรื่องนี้คงไม่เกี่ยวกับดอว์น เขาเเอบชอบเเฟนผม
- โอ๊ะโอ - อย่าบ้าน่า
- งั้นจ้องเธอทำไม - เธอเป็นนางแบบ
- ผมจะกลับบ้าน - ขอร้อง อัลเบิร์ต
- อยู่กับเราต่ออีกหน่อย - ผมจะไม่อยู่ต่อไปอีกแล้ว
- บางทีอัลเบิร์ตควรได้เจอคนอื่น - ทอมมี่เหรอ
ตอนนี้คงไม่ใช่ความคิดที่ดีหรอก
ใช่ ฉันพอมองเห็น
มันอาจอันตราย แต่ก็อาจเป็นแรงดลใจ
- เบอร์นาร์ด ให้พวกเขาเจอกันน่า - ไม่แน่
แต่ตอนนี้ทอมมี่กำลังหลงทาง และอาจลามมาถึงอัลเบิร์ต
คุณบอกเองว่าทอมมี่จะไม่เป็นไร
- มีอะไรปกปิด - เปล่านี่
โอเค ให้เจอคนอื่น มันเป็นความคิดที่ดี
ความสัมพันธ์จะกลับคืนมา เบอร์นาร์ด
- อย่างที่คุณบอกต้องพยายามมองไกล - มองไกล
- คนอื่นไหน - เรากำลังจะได้รู้เดี๋ยวนี้
เกิดความแห้งแล้ง
ไม่มีพืชผล
ไม่มีมะกอก
ไม่มีวิญญาณแห่งชีวิต
ไม่มีกระต่ายในเตาอบ
เราต้องเอาแมลงมาบดทำขนมปัง
ผมไม่รู้เลยว่าพวกคุณพูดถึงอะไร
ไหนว่าจะคุยเรื่องปิโตรเลียม
คุณนายเอ็ชชาวาเรีย มาเยี่ยมเราจากสเปนปีละครั้ง
เธอเป็นเหมือนของแถมสำหรับลูกค้าเรา
เป็นเหมือนผู้จรรโลงดวงวิญญาณ
สิ่งที่ถ้าหากคุณคุ้นเคยแล้ว จะเป็นประโยชน์มาก
- โอ้ วิเศษ - เเละ...
คุณได้รับคำตอบแล้ว
ยายครับ วิกฤตปิโตรเลียมไม่ได้เกิดจาก ธรรมชาติอย่างความแห้งแล้ง
หรือมะกอกหรืออะไรพวกนั้น
มันเกิดขึ้นโดยมนุษย์ และนี่เป็นความจริง
เกิดขึ้นโดยคน ที่ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
นั่นแหละต้นเหตุของปัญหาทั้งหมด
- ไม่ๆ แค่คำถามเดียวเท่านั้น - โอเค
- หนึ่งเดียว - นี่คำถาม
- ไม่ๆ คุณถามไปแล้ว - ผมอยากรู้นี่ คุณยาย
- เธอตอบคุณแล้ว - ลืมเรื่องปิโตรเลียมซะ
- เธอเหนื่อยมากแล้ว - ใช่ คุณยาย
ทำไมคนเราถามคำถามที่ลึกซึ้ง เฉพาะตอนที่เกิดเหตุร้ายขึ้น
แล้วหลังจากนั้นก็ลืมมัน ใช่มั้ย
ทำไมคนเราชอบทำร้ายตนเอง
และข้อ 3 ผมไม่ยอมใช้ปิโตรเลียม
- แต่ผมไม่มีสิทธิ์ห้ามคนอื่นไม่ให้ใช้ - ไม่
ไม่งั้นป่านนี้จิมมี่ คาร์เตอร์ คงมีรถไฟฟ้าใช้ไปแล้ว
ผมจะมีคาดิลแล็ค เอสคาเรทที่ใช้ไฟฟ้า
- ทอมมี่... - จะได้ไม่ต้องถีบจักรยาน
- นั่น 3 คำถามแล้ว - ผมจ่ายเงินแล้วและต้องการคำตอบ
- ขอเวลาเดี๋ยวนึง โอเคมั้ย - ฟังฉันนะ
ฉันอยากให้รู้จักอัลเบิร์ต
ไหนบอกว่าสัปดาห์หน้า
ดูเหมือนเขาต้องการเพื่อนเร็วกว่าที่คิด
ทอมมี่ให้เราเข้าช่วยเหลือ
นับแต่เหตุการณ์เมื่อเดือนกันยายน
เขาจะเป็นอีกคนของคุณ
- เป็นอะไรนะครับ - เป็นเหมือนบั้ดดี้หรืออะไรพวกนั้น
ตอนลอกหน้ากากตัวเอง บางครั้งมันหนัก
มีเพื่อนร่วมชะตากรรมด้วย บางครั้งจะดีกว่า
- ขับรถรึเปล่า - จักรยาน บางครั้งก็รถเมล์
เข้าท่า พอเข้าใจทำไมเขาจับคู่เรา
ทอมมี่ คอร์น
- อัลเบิร์ต มาคอฟสกี้ - จะเป็นคู่หูให้
เดี๋ยวไปสนุกกับงานของเรา
เชิญๆ ขอบคุณมากนะคะ
- แล้วเรื่องของนายเป็นยังไง - ไม่รู้สิ
หมายความว่าไง
เขาไม่ให้ฉันดูแฟ้มความบังเอิญ
นายมาที่นี่เพื่อให้พวกเขา ไขปริศนาความบังเอิญ
ใช่ ฉันถึงมา
สาวนั่นใคร
ใบหน้าของฮัคคาบี้ส์
- นางเเบบเหรอ - ถูกแล้ว
ความบังเอิญของนาย คงไม่มีความหมาย
ทำไม
ฉันมีหนังสือของนักคิดฝรั่งเศส ชื่อแคทเธอรีน วอบาน
เธอพูดเหมือนพวกนี้พูด
เรื่องขจัดความเป็นตัวตนของเรา แล้วมองภาพใหญ่
ต่างกันตรงไหน
ที่นี่ทุกอย่างเชื่อมต่อกันเหมือนผ้าห่ม
แต่วอบานว่าไม่มีอะไรเชื่อมต่อกัน
มันไม่สำคัญว่าเราจะทำอะไรลงไป
สนุกกับงานทอมมี่
พวกเขามองเป็นคู่แข่ง แต่เธอพูดได้น่าฟัง
เมียเก่าฉันไม่ยอมให้ฉันเจอหน้าลูกสาว
แล้วล้างสมองลูกไม่ให้คิด ไม่ให้รู้สึก
- มันความจริงแบบไหนกัน - ไม่ใช่แบบนี้
นั่นน่ะสิ
ถ้าอยากรู้นายน่าจะเข้าไปดูแฟ้ม
- จะเข้าไปดูแฟ้มได้ยังไง - อยากดูแฟ้มใช่มั้ย
เดี๋ยวล่อให้ นายแอบเข้าไปนะ
ทำตัวปกติ เพื่อนนายมาแล้ว
เฮ้ นั่งด้วยได้มั้ย
เพิ่งรู้นะนายสนใจ ประเด็นการดำรงชีวิตด้วยแบรด
ทำไม เพราะฉันเป็นผู้บริหารงี่เง่า
ไม่ใช่ศิลปินละเอียดอ่อนอย่างนายเหรอ
แค่ไม่เคยเห็นนายพูดถึงมันเท่านั้น
คิดว่าฉันเข้าร่วม แนวร่วมโอเพ่นสเปซทำไม
- นึกว่านายห่วงเรื่องนี้ - ห่วงสิ
แต่ดูเหมือนนายมีวัตถุประสงค์อื่นด้วย
- อ่านหนังสืออะไรบ้าง - ฉันอ่านหนังสืออะไรบ้าง โอเค
ของฟิล แจ๊คสัน "เซเครด ฮู้ป"
ฉันอ่าน"เดอะแกลลี่" เมื่อมันมาส่งที่ฮัคคาบี้ส์
จริงนะ หนังสือนั่นมีคำถามดีๆ น่าอ่าน
หนังสือนั่นคงมีคำถามกีฬาล่ะสิ
ไม่มีหรอก
แต่ฟิล แจ๊คสันเป็นคนฉลาด ขอร้อง
นั่นขึ้นกับมุมมอง
ฉันรู้สึกถึงความไม่เป็นมิตรนะ
ฉันก็รู้สึกอย่างนั้นกับเขา
- แล้วนายเป็นใคร - นายล่ะเป็นใคร
หาเรื่องเหรอ มาเต้นรำกันหน่อย
อย่าทำตัวนักเลง เฮ้ ขอร้อง
ตลกจัง ผลักอกกันด้วย
- มันไม่เห็นตลกเลย - เฮ้ เขาทำร้ายฉัน
เขาพยายามทำร้ายฉัน
แค่จะบอกว่าเต้นรำอยู่กับแฟนฉัน
อยากเต้นรำเหรอ อยากเต้นรำกับฉันเหรอ
- ฉันอยากเต้นรำ - ทอมมี่ มองทางนี้ ทางนี้
- อยากมีเรื่องกันใช่มั้ย - ใช่
ไม่ ผมไม่อยากมีเรื่อง แต่เขายุ่งกับแฟนผม
- อยากถอยหลังเหรอ - เป็นสัตว์เลื้อยคลาน
- อยากกลับไปคลาน 4 ขาเหรอ - สัตว์เลื้อยคลาน
เราต้องเก็บความรู้สึกพวกนี้ไว้ภายใน
- ทำอะไรน่ะ - ผม...
เบอร์นาร์ดให้มาหยิบ บทกลอนปลดเปลื้องความเป็นตัวเรา
แต่ได้แล้ว ได้แล้ว ไม่เป็นไร ตอนนี้ได้แล้ว
ทุกความสัมพันธ์เป็นไปได้ พวกนั้นพวกเรา
- เป็นพี่สามี เป็นลูก - เดี๋ยว เขาแอบดูแฟ้มข้อมูลของเขา
- คุณทำอะไร อัลเบิร์ต - ผมจะสืบเรื่องนี้เอง
รู้เหรอว่าทำอะไรอยู่
คุณยังไม่ได้เริ่มปลดเปลื้อง ความเป็นตัวเองและความกลัวเลย
อัลเบิร์ตต้องทำในสิ่งที่ต้องทำ ใครคิดว่ารู้ดีกว่าเหรอ
อยากลองมั้ยล่ะ
มันความบังเอิญของผม
ไม่มี ใช่ ไม่มี
ขอโทษที่คว้าเมื่อกี๊
- สัตว์เลื้อยคลาน - ไปกันเถอะ
เฮ้
- ใช่เขารึเปล่า - นั่นแหละเขา
เฮ้
- พระเจ้า คุณอีกแล้ว - ใช่ ผมอัลเบิร์ต
เป็นไงบ้าง นี่ทอมมี่ เพื่อนผม
เฮ้
ทอมมี่ คอร์น
- เป็นไงบ้าง - นี่บังเอิญครั้งที่ 4 เหรอ
เปล่าๆ ผมจงใจมานี่
ผมอยากรู้เรื่องความบังเอิญของเรา มีความหมายยังไง
เราพยายามจะทำความเข้าใจ กับความบังเอิญที่เกิดขึ้น
งั้นเป็นแขกกินมื้อเย็นกับเราสิ
- ก็ดีเลยสิ - ใช่ ก็ดีเลย
รอนี่ ต้องไปถามแม่ก่อน
ระวังนะ จะเข้าชู้ตใต้แป้น
โอ้ ฟาวล์นี่
ขอให้โลกเป็นเช่นสวรรค์
ขอทรงประทานอาหารประจำวัน
ขอทรงยกบาปผิดของข้าพระองค์
เหมือนข้าพระองค์ยกโทษ ให้ผู้ที่กระทำผิดต่อข้าพระองค์
อย่านำข้าพระองค์เข้าไปในกิเลส
นำให้พ้นจากความชั่วร้าย
เพราะพระองค์คืออาณาจักร พลังและความยิ่งใหญ่
- ตราบชั่วนิรันดร์กาล เอเมน - เอเมน
สตีเว่น ไปทำงานเป็นดอร์แมนได้ยังไง
เป็นข้อตกลงตอนเข้าเมือง
เราต้องทำงาน
ผู้ดูแลอาคารให้สตีเว่น เป็นสมาชิกโบสถ์ของเรา
เขาผอมมากตอนที่ย้ายมา
- เขาผอมเหมือนเสาไฟฟ้า - ขอร้อง พอได้แล้วน่า
เราเคยพูดแล้วไม่ใช่เหรอ
พ่อไม่อยากฟังอีกนะ ไม่งั้นคืนนี้จะไม่ได้เล่นอินเตอร์เน็ต
เขาไม่รู้จักที่เปิดกระป๋อง
เขาเปิดกระป๋องด้วยมีดใหญ่ ที่ได้มาจากค่ายผู้ลี้ภัย
ที่นี่ไม่มีสัตว์ป่า แต่ในซูดานมี
ครั้งนึงเขาเคยถูกมันไล่
- ดูเหมือนครั้งนึงจระเข้กัดเพื่อนเขา - มันไม่มีจระเข้ในแอฟริกา
และเขาอยากรู้ว่าเนื้อมาจากไหน ในเมื่อไม่เห็นวัว
- พ่อบอกให้พอแล้ว - อัลเบิร์ต
แล้วใครพาคุณไปที่ชมรมปรัชญานั่น
หมายถึงนักสืบ เพื่อการดำรงชีวิตเหรอครับ
เหมือนกลุ่มที่รวมตัวเพื่อกำลังใจ
ทำไมไม่ไปที่โบสถ์
บางครั้ง คนเราอยากรู้คำตอบเพิ่มเติม
- อย่างอะไร - โอ้ ยกตัวอย่าง
ถ้าสิ่งมีชีวิตบนโลกนี้ตาย
ความจริงแล้วมันตายจริงรึเปล่า
ผมควรจะเชื่อความคิดของผม หรือว่าควรมองให้ลึกลงไป
- ดูเหมือนแขกเราเป็นนักปรัชญา - ใช่ นักปรัชญา
เราไม่จำเป็นต้อง ถามคำถามพวกนี้ใช่มั้ยคะ
- ไม่จ้ะลูก - เกิดอะไรขึ้นกับแมว อัลเบิร์ต
- รู้เรื่องแมวผมได้ยังไง - แมวมักตายเพราะความอยากรู้
โอ้ใช่ แมวนั่น
- แล้วคุณทำอะไรอัลเบิร์ต - ผมเป็น ผอ.โอเพ่นสเปซ
แนวร่วมที่ต่อสู้ความขัดแย้งท้องถิ่น
ความขัดแย้งท้องถิ่นอะไร
น่าจะถามสตีเว่น ซูดานน่าจะมีความขัดแย้งแบบนั้นบ้าง
อะไรครับพ่อ
อุตสาหกรรม, ที่อยู่, งาน
- ฟุตบาท - การขนส่ง, ยารักษาโรค
เรารักษาพื้นที่สีเขียวไว้ได้ และสร้างงานให้กับผู้คน...
- ขอโทษแต่ฉันยังพูดไม่จบ - ขอโทษครับ
เสื้อผ้า, วิดีโอ, ของเล่น
ชีสเบอร์เกอร์, รถยนต์, เศรษฐกิจที่เดินไปข้างหน้า
สามารถมีเศรษฐกิจที่เดินไปข้างหน้าได้
และรักษาพื้นที่สีเขียวไว้ได้ด้วย หากมีการวางแผน
- ใช่ - สังคมนิยม
- รูสเวลท์เป็นสังคมนิยมเหรอครับ
วิลเลี่ยม บัตเลอร์ เยส์ เป็นสังคมนิยมเหรอครับ
อลิซาเบธ เดอโรท์, โรบินสัน, เจ็ฟเฟอร์สัน
เนชั่นแนลจีโอกราฟฟิก เป็นสังคมนิยมหมดเหรอครับ
- คุณกำลังพูดถึงสังคมนิยม - เปล่านะ
ผมพูดถึงไม่จำเป็นต้อง ให้ทุกตารางนิ้วของอเมริกา
มีแต่บ้าน และห้างสรรพสินค้า
จนแทบจำไม่ได้ เรารู้สึกยังไงเวลายืนอยู่กลางทุ่ง
รู้สึกยังไงเมื่อยืนอยู่กลางทุ่ง
- ทุกสิ่ง - ไม่มีอะไร
- มันงดงาม - มันงดงาม
ฉันทำงานให้บริษัทวิศวกรรมไฟฟ้า
เรารับเหมางาน ทั้งตามบริษัทและบ้านเรือน
ถ้าการพัฒนาหยุดฉันก็ไม่ได้เงินเดือน
สตีเว่นก็คงมาเป็นแขกเราไม่ได้
ความคิดพวกคุณจึงทำร้ายสตีเว่น
ผมไม่ได้ทำร้ายสตีเว่น นี่เป็นข้อกล่าวหาที่ร้ายกาจ
- อย่าใช้น้ำเสียงแบบนี้กับฉัน - ผมว่าคุณเริ่มใช้ก่อน
แล้วผมว่ามันเป็นไปได้ ที่บริษัทของคุณจะสร้างงาน
และอนุรักษ์พื้นที่สีเขียว รับเหมางาน และทำ...
- เขาทำอะไร - ทำไมเขาต้องหลับตา
อย่าถามซอกแซกได้มั้ย
- ทำงานรึเปล่าทอม - ผมเป็นพนักงานดับเพลิง
ขอพระเจ้าคุ้มครอง
- วีรบุรุษ - ผมไม่ใช่วีรบุรุษ
แต่เราอยู่ได้โดยไม่ต้องใช้ปิโตรเลียม
- อะไรนะ - พวกคุณอยู่ตามหลักของพระเยซูมั้ย
- ใช่น่ะสิ - อะไร
พระเยซูไม่เคยโกรธ พระองค์อยู่ในใจเรา
รู้ไว้ซะด้วย พระองค์โกรธเราอยู่แน่นอน
เอาล่ะ พอกันได้แล้ว
สตีเว่น แม่ไม่รู้นี่อะไรกัน ทำไมชวนพวกนี้มา
ขอโทษครับแม่
ขอโทษครับพ่อ ผมไม่รู้
- พ่อผิดหวังมาก สตีเว่น - ไม่เป็นไร
- ดูสิ เขาเศร้า ดูสิ เขาเศร้า - โทษทีสตีเว่น พ่อผิด ลูกไม่รู้
- คุณน่าจะละอายใจ - ต้องอะไรนะ
- น่าจะละอายใจบ้าง - ทำไม ทำไมฉันต้องละอายใจ
- คุณมันจอมปลอม - อะไร
คุณนำเด็กพวกนี้ไปในทางที่ผิด
คุณเป็นผู้ทำลายล้าง
- ฉันเป็นผู้ทำลายล้างยังไง - รถเอสยูวีข้างนอกของคุณใช่มั้ย
รถฉันเหรอทำลายล้าง
รู้มั้ยมันใช้ขับได้กี่ไมล์ต่อแกลลอน
สตีเว่น ฉันอยากถามอะไรหน่อย ถึงได้มานี่
ทำไมลายเซ็นถึงมีความสำคัญนัก
มันเป็นกิจกรรมของครอบครัวนี้ พ่อเขาสอนฉัน
ฉันก็เลยทำตาม
เพื่อความสนุก เพื่อความบันเทิง
อย่าเล่นเกมที่โต๊ะกินข้าว
เยี่ยม 260 ฉันขึ้นถึงระดับสูงสุดแล้ว
ขึ้นถึงระดับสูงสุดจริงเหรอ
พระเจ้าประทานน้ำมันให้เรา พระองค์ประทานให้เรา
มันจะเป็นสิ่งเลวร้ายได้ยังไง
พระองค์ก็ให้สมองกับคุณ คุณยังทำให้มันเลวร้ายได้เลย
นาย 2 คนออกไปจากบ้านฉันเลย
ถ้าฮิตเลอร์ยังไม่ตาย เขาคงสั่งไม่ให้นึกถึงน้ำมัน
แกแหละฮิตเลอร์
เรารับผู้ลี้ภัยซูดานมาอยู่ที่บ้านเรา
ก็ใช่ แต่ที่ซูดานมันเกิดขึ้นได้ยังไง
มันอาจเป็นเพราะเผด็จการ ที่เราให้การสนับสนุนมานาน
- หุบปากแล้วออกไปเลย - คุณแหละหุบปาก
เราไปจากนี่กันเถอะ
แล้วเจอกันสตีเว่น
ขอพระเจ้าคุ้มครอง
ว้าว
- เมื่อกี๊มันอะไร - บ้ามาก
- เหลือเชื่อที่สุด - สวัสดี
ได้อะไรดีๆ ในนั้นบ้างมั้ย ต้องได้ใช่มั้ย
คุณชะงักไปตอนเขาพูดถึงแมว หมายความว่าไง
มันไม่มีความหมาย เหมือนความบังเอิญของผมนั่นแหละ
- แมวเหมือนแทงใจดำ - ใช่ ผมเคยเลี้ยงแมว
คุณสอนผม เยี่ยมเลย พวกคุณเยี่ยมมาก
วิธีการได้ผล
ผมเห็น มันทำให้คุณสงบลงใช่มั้ย
- วิธีการอะไร - วิธีการบ้าบออะไร
มันเหมือนแค่ยากล่อมประสาท
เพื่อผู้อื่นไม่ต้องเจ็บปวด เมื่อเวลาได้ยินความจริง คุณก็รู้
ไม่ ทอมมี่ มันเป็นสิ่งที่เจาะเข้าไป แล้วรวมทุกสิ่งเข้าด้วยกัน
ตรงนี้ชานเมือง ไม่มีสภาพอนันต์
สภาพอนันต์มีอยู่ทุกที่
- มันถึงไร้ขีดจำกัด - แล้วนี่เกี่ยวโยงกันยังไง
สตีเว่นเป็นเด็กกำพร้าจากซูดาน เคยถูกจระเข้ไล่กัด
- มันไปเกี่ยวกับเรื่องรักยังไง - มันเกี่ยวโยง อัลเบิร์ต...
กับคุณนิเมียรี่ มีหลายอย่างเหมือนกัน โอ้
โอ้พระเจ้า
- เธอมาทำอะไรที่นี่ - นั่นแคทเธอรีน
- นี่มันเลวร้ายกว่าที่ฉันคิดไว้ - เลวร้ายกว่ามาก
- ไปเถอะ - ตอนนี้กำลังมีประชุมที่ฮัคคาบี้ส์
- เร็วเข้า - ไปกันเถอะ
เฮ้ทุกคน อยู่ในความสงบ
สำนักงานใหญ่ เห็นความสำคัญของสาขานี้
ที่มาวันนี้ก็เพื่อให้โอกาส ผู้อำนวยการในการแก้ต่าง
- ให้โอกาสเขาหน่อย - ขอบคุณออริน
- ฟังเขาพูดก่อนสิ ฟังสิ - ประการเเรก
ผมอยากขอโทษ ในส่วนความผิดของผม
ที่มีเรื่องขัดแย้ง กับแบรด สแตนด์เมื่อไม่นานนี้
เรื่องกลอนที่ไม่ได้ส่งไป พร้อมจดหมายของชาเนีย
- แบรดอยู่ไหน - เเบรด ๆๆๆ
ผมต้องขอโทษ ผมรู้ว่าเรา กำลังจะมีงานระดมทุน
และแบรดดูแลเรื่องนี้ มันจะไปได้ดี แต่ว่า...
เรากำลังมองข้ามประเด็นหลักไป
- แบรดยังไม่มา - และเพื่อกลับมาเดินให้ถูกทาง
- ผมมีกลอนใหม่ และอยากอ่านวันนี้ - ขออนุญาต
ฉันอยากหารือเรื่องประเด็นของกลอน
- ซึ่งไม่ทำให้เราไปไหน - ขอโทษครับ ขอโทษ
กลอนเป็นสิ่งวิเศษ มันช่วยให้คุณ...
- และความคิดเปลี่ยนแปลง - แล้วคุณเป็นใคร
ผมมากับอัลเบิร์ต
มันจะช่วยให้คุณ เปลี่ยนแปลงความคิดไปคิดแบบอื่น
ซึ่งพวกคุณต้องการ โอเคมั้ย นี่มันวิเศษ
มันชื่อ "ทุ่งหญ้าเปิดกว้าง"
ทุ่งหญ้าเปิดกว้าง ที่ราบเปิดกว้าง
- ท้องฟ้าที่ไร้ปุยเมฆ - น่าเบื่อ
- นกกระสาบินไป - นี่ของคุณแมรี่เจน
- นี่สำหรับหลานฉันเหรอ - แน่นอน
ผมกำลังพูดอยู่ ขอร้องน่า
เดี๋ยวให้ผมอ่านกลอนให้เสร็จ แล้วค่อยให้คุณขึ้นมาพูดต่อ
- เยี่ยมมากอัลเบิร์ต - เอาเทปติดได้มั้ย
โทษที ขอโทษแบรด ผมอยากอ่านกลอนให้จบ ขอบใจ
ใจเย็น ๆ เราไม่ใช้กลอน
ไม่ต้องมาบอกว่าใจเย็น โอเคมั้ยแบรด
ให้เขาอ่านกลอน เขายังอ่านไม่จบ
ชายคนนี้ไม่ได้อยู่ในแนวร่วมของเรา
เขาไม่มีสิทธิ์เข้าประชุม เขาไม่มีสิทธิ์พูด
ผมไม่ใช่สมาชิกของแนวร่วม แต่ผมเป็นพนักงานดับเพลิง
เขาเป็นพนักงานดับเพลิงที่ดี
คนแบบนี้แหละที่ฝ่ายเราต้องการ แองเจล่า และอีกอย่าง
ผมก็ไม่รู้คนพวกนี้เป็นใคร
- พวกเขาไม่ใช่สมาชิกแนวร่วมของเรา - พวกเขามาร่วมงานบริจาค
พวกเขามาสนับสนุน เพื่ออุดมการณ์ของเรา
- ความขัดแย้งเป็นภาพลวงตา - หุบปาก
- เฮ้ อัลเบิร์ต - อะไร
ผอ.ไม่ควรทำตัวแบบนี้
ทำไมต้องมัวเสียเวลาทะเลาะกันเองด้วย
ขอร้องล่ะ ลืมความถือตนเป็นที่ตั้งสักพักก่อน
แล้วช่วยกันแก้ปัญหา
เรากำลังมีปัญหากับปิโตรเลียม
นอกจากนั้นยัง... หุบปาก หุบ
ทั้งซีสต์ ทั้งเนื้องอก สงครามกลางเมืองในแอฟริกา
สารพิษในปลา
เยาวชนในชุมชนเราต้องเข้าคุก
โดยที่สังคมไม่มีเงินช่วยเหลือพวกเขา
- ได้โปรดฟังผม - นี่มันเป็นจุดยืนที่ไร้ทิศทาง
ไม่มีจุดมุ่งหมาย
ทำให้เราไม่ก้าวหน้า ย่ำอยู่กับที่
ภารกิจเรา
ไม่เกี่ยวข้องกับ ปัญหาปิโตรเลียมของไอ้บ้าคนนี้
- เรียกฉันอะไรนะ - ไอ้เรื่องสารพิษบ้าๆ
เมื่อกี๊เรียกฉันอะไรนะ
รู้ไว้ด้วย ผมมีรถเอสยูวี ยี่ห้อบีเอ็ม
และผมชอบขับมัน
ขอโทษ ขอโทษออริน
- ฟังนะ คุณต้องให้โอกาสผมอีกครั้ง - เสียใจด้วย
- คุณต้องให้โอกาสผม - เราขอไล่คุณออก
ไม่ คุณจะไล่เขาออกไม่ได้ เขาคือแนวร่วม
- ผมเป็นคนเขียนกฎ - มาร์ตี้ เรียก รปภ. เรียก รปภ.
- เสนอให้ลงคะแนน - สนับสนุน
ใครต้องการให้แบรดเป็นผู้นำคนใหม่ กรุณาตอบตกลง
ตกลง
- ไร้สาระ - ยินดีด้วยนะ
เข้มแข็งไว้
เข้มแข็งไว้ นายต้องได้กลับมา
อย่าห่วงคนพวกนี้ ที่ไม่เห็นคุณค่าของนาย
อัลเบิร์ต สิ่งที่เกิดเมื่อกี๊ คือความเป็นจริง
มันโหดร้ายและมันสับสน นักสืบพวกนั้นผิด
นายพยายามทำอะไร พยายามทำสิ่งดีใช่มั้ย
ดูซิเกิดอะไรขึ้น
ฉันจะไปอีกฝ่ายหนึ่ง อัลเบิร์ต
และฉันขอแนะนำให้นายไปกับฉันด้วย
เป็นคู่หูกัน
- อัลเบิร์ต - คุณผิด
พวกคุณไร้สาระ พวกคุณไม่มีอะไรจะให้เรา
ทอมมี่ ไม่ๆๆ ตรงนี้แหละสำคัญที่สุด
- ใช่ - ไม่
เจ็บปวดใช่มั้ย นี่คือโอกาสที่เหมาะมาก
ที่จะปลดเปลื้องมันออกไป
อย่ามายุ่งกับผม
ฟังนะ ฟังนะ
พลังงานของคุณจะถูกนำมาใช้ใหม่
เชื่อมโยงกับพลังงานของทุกคน แม้แต่แบรด
คุณเป็นเหยื่อและผู้ล่ากับเขา เป็นเพื่อน เป็นศัตรู
เป็นพี่ เป็นน้อง เป็นแม่ เป็นลูก
ฉันให้และฉันให้ และฉันให้
เขารับและเขารับ และเขารับ
- แม่จ๋า - ไม่เป็นไรจ้ะลูก ไม่เป็นไร
มันเป็นแฟนตาซีโรแมนติก และคุณไม่ได้บอกเรา...
ตอนคุณรับเงิน ผมต้องการคืน
ถ้าผมต้องจ่ายเงินล่ะก็ ผมก็อยากได้คืนด้วย
เอาไปคืนเมียเก่ากับลูกผม
เซ็นชื่อก่อน
- ช่วยเซ็นออกจักรยานด้วย - ทอมมี่ เร็วเข้า
เดี๋ยวฉันขวางพวกนั้นให้
ไอ้พวกเวร พวกบ้าห้าร้อยจำพวก พวกโง่งี่เง่า พวกปัญญาอ่อน
ผมน่าจะวางมือ ชีวิตมันมีความหมายยังไง
ฉันตอบคำถามพวกนี้ให้ได้
จริงเหรอ เพราะพวกนั้นไม่ได้เรื่องเลย
เชื่อสิฉันตอบได้
คุณเป็นนักเขียนที่ทอมมี่พูดถึงเหรอ
ไม่พอใจการทำงานของพวกนั้นใช่มั้ย
ผมพร้อมจะก้าวข้ามไปด้านของคุณ
เล่ารายละเอียดปัญหาของคุณ
ก็ดูคุณติดตามใกล้ชิด คุณลองบอกผมสิ
คุณทุกข์ใจ เฝ้าแต่อยากรู้ ความหมายของความบังเอิญ
ใช่
แต่พวกนั้นเอาแต่พูดถึงแบรด สแตนด์
- แบบนี้พวกนั้นก็ทรยศคุณ - ถูกแล้ว
ดังนั้นคุณจึงต้อง ค้นหาความจริงแห่งจักรวาล
ความจริงอะไร
ความโหดร้าย การหลอกใช้ผู้อื่น
ความไร้ความหมาย
ใช่
- พวกนั้นตามมารึเปล่า - เปล่า
- สลัดหลุดที่สาย 4 - ขอบใจที่ช่วยฉันเมื่อกี๊
ไม่เป็นไร ดีใจที่นายมา อัลเบิร์ต
นี่คือที่ที่ควรมา
เมื่อรู้ว่าจักรวาลมันห่วย เราก็ไม่มีอะไรต้องเสีย
นี่แหละ "เลอ ฟอร์ซ"
เลอ ฟอร์ซ
เลอ ฟอร์ซ ภาษาฝรั่งเศส แปลว่าความเข้มแข็ง
- เลอ ฟอร์ซ - เลอ ฟอร์ซ
"อิฟ นอท นาว"
- ในหนังสือนี้มีวิธีเหรอ - ใช่
จงทำความคิดให้ว่างเปล่า
แล้วยอมรับในสิ่งนี้ มันไม่มีอะไร
เรื่องที่พวกนั้นพูดมันไร้สาระ
- ความบังเอิญของฉันไร้ความหมาย - คิด อัลเบิร์ต คุณทรยศตัวเองรึเปล่า
เฮ้ เดี๋ยวก่อนซิ เรามาทำอะไรที่นี่
ผมไม่อยากเข้าอาคารนี้ หยุด
เชื่อใจเธอ อัลเบิร์ต
- สำหรับคุณ - โอ้ ขอบคุณ
- เฮ้ๆๆ เธอให้อะไรนาย - ไม่ อย่ามายุ่งกับฉัน
ฉันไม่อยากคุยด้วย
ขอบใจสตีเว่น
โอกาสแบบนี้หาได้ยาก
- เธออยู่ไหน - ใคร
- แคทเธอรีน - ใครแคทเธอรีน
ผู้หญิงที่สอดแนมผม เธออยู่ไหน
แบบนี้ไม่ตลกนะ
ให้ตายสิ เอาอีกแล้ว เกิดอะไรขึ้น
เขาเล่นตลกกับฉันน่ะสิ
- เล่นตลกกับแม่รึเปล่า - เปล่า
ทำไมเข้ากับแม่ไม่ได้นะ
- งานเขียนกลอนเป็นไงบ้าง - ผมถูกไล่ออก
- งานแบบนี้ยังรักษาไว้ไม่ได้ - เบร็นด้า คุณทำอะไรลงไป
- ฉันไม่ได้แตะต้อง - โกหก
ผมตั้งโปรแกรมสถานีโปรดไว้ ให้เล่นตามเวลา
ฉันขอเวลาคุยกับลูกชายหน่อยได้มั้ย
อยากให้เขาดูคอลัมน์ เกี่ยวกับการฝึกงานด้านการตลาด
- เห็นมั้ย - เยี่ยมครับ ผมถนัดมากเลย
แม่ส่งไปให้ลูก ทำไมลูกไม่อ่านบ้าง
- มันมีประโยชน์ - เห็นระบบนี้รึยังอัลเบิร์ต
- ล้ำสมัยมาก ลำโพงเต็มไปหมด - จะช่วยลูกในอนาคต
ลองฟังนี่สิ
- ตอนนี้คงคุยกันได้ง่ายขึ้น - เธอโผล่มาจากไหน
- เกิดอะไรขึ้น - เห็นมั้ย ผมพูดจริง
- เธอมากับลูกเหรอ ชื่ออะไร - ฉันอยากคุยสิ่งที่ฉันได้ค้นพบ
ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร
ที่ฉันพบในอพาร์ทเมนท์คุณ
คือหลักฐานซึ่งค่อนข้างน่าห่วง
- หลักฐานอะไร - จำลายมือได้มั้ยคะคุณมาคอฟสกี้
โอ้ขอโทษ คุณซิลเวอร์
- ไปเถอะ แบบนี้มันโง่มาก - ไม่
- ผมอยากกลับ - อ่านวันที่หน่อยค่ะ
17 พฤศจิกายน 1989 อัลเบิร์ต 9 ขวบ นี่บันทึกของเขา
- ช่วยอ่านดังๆ ได้มั้ยคะ - ไม่
ได้โปรด
ไปเถอะ ของพวกนี้ไม่สำคัญ
โอ้ พระเจ้า
ผมกลับจากโรงเรียน
แม่อยู่ในครัวกับผู้หญิงแปลกหน้า
แม่บอกให้ผมไปที่ห้อง ผมนึกว่าผมแย่แน่
เธอปิดประตูแล้วบอกว่า เพอรี่ถูกรถชนตาย
แล้วพาผมกลับไปหาผู้หญิงในครัว
แล้วให้ผมสะกดคำ เพื่อโชว์ว่าผมสะกดเก่งแค่ไหน
ผมบอก ต้องขอตัวไปเข้าห้องน้ำ
ผมปีนออกทางหน้าต่าง แล้ววิ่งไปตามถนน
ผมเจอบาร์นี่เล่นอยู่
เขาถามทำไมถึงเศร้า
ผมเล่าเรื่องแมวให้เขาฟัง
เขาบอก "เศร้าจัง" ผมอยากร้องไห้ แต่พยายามเก็บอารมณ์ไว้
และเด็กบางคนหัวเราะ
บาร์นี่พูดว่าเขาร้องไห้ ตอนที่หมาของเขาตาย
เด็กคนอื่นก็หยุดหัวเราะ
แมวตาย เขาเศร้า แล้วไง
- คุณไม่คิดว่าแปลกเหรอ - ไม่มีอะไร ไปกันเถอะ
- ของพวกนี้เกิดขึ้นได้ - แต่เราไม่ตาย
จักรวาลนี้โหดร้าย
ช่วยบอกหน่อยคุณนายซิลเวอร์
ใครคือคนที่คุณให้ดื่มกาแฟ
น้องสาวของเฮเลน ฉันจำชื่อไม่ได้เพราะเจอกันครั้งเดียว
เธอมีอะไรเจ็บปวดนักหนา
คุณถึงต้องดูแลเธออย่างนั้นเหรอ
แค่เฮเลนไม่อยู่บ้าน
ฉันเลยชวนน้องสาวเธอดื่มกาแฟ
ยอมรับใช่มั้ยว่า เพอรี่มีความหมายต่ออัลเบิร์ต
เฮ้ อย่าเอาเรื่องแมว มาทำเป็นเรื่องใหญ่
กรุณาตอบคำถามค่ะ
ผมเดินทางบ่อย จึงไม่รู้เรื่องแมวมากนัก
อย่าพูดต่ออีกเลย ผมขายหน้า
- นี่ไงประเด็นของเรื่อง - อะไร
คุณขายหน้าที่รู้สึกเศร้าเพราะแมวตาย
เจ็บปวดพออยู่แล้วที่เศร้า แต่ที่ร้าย
คุณขายหน้าที่เศร้า นี่สิแย่
ฉันผิดยังไง ไม่ได้บอกให้เขาเศร้าสักหน่อย
คุณไม่ได้ห้าม
การดื่มกาแฟกับคนแปลกหน้า ของคุณมันสำคัญกว่า
ที่จะคุยกับอัลเบิร์ต เรื่องการสูญเสียของลูก
- อย่าพูดอะไรบ้าๆ - เขาปีนออกทางหน้าต่าง
เหมือนอาชญากรในบ้านตัวเอง
- ทำไม - ฉันไม่รู้
- ฉันว่าคุณรู้ - ไม่รู้
- คุณต้องรู้ - โอ้ หยุดเถอะ
- คุณควรไปได้แล้ว - ไม่ ฉันไม่ไป
อัลเบิร์ตมีสิทธิ์ที่นี่ สิทธิ์ที่คุณปฏิเสธเขา
นี่บ้านฉัน ฉันจะบอกเขายังไงก็ได้
ถูกแล้วนี่บ้านของคุณ
หมายความว่าไง ฉันทุ่มเททั้งชีวิตให้เขานะ
เพื่อเขาจะได้เป็น เครื่องประดับของคุณ ไม่ใช่ลูก
โอ้ รู้ดีนักใช่มั้ย
- และมีลูกมากี่คนแล้ว - ฟังสิ ฟังสิ
นี่แหละแม่คุณ
- คุณขอให้ผมขึ้นมา - ดอร์แมนมาเกี่ยวอะไรด้วย
เขาเป็นเด็กกำพร้าเพราะสงคราม แต่คุณกำพร้าเพราะความแตกต่าง
นี่ส่วนหนึ่งของปริศนา คุณเห็นมั้ย
ดูสิตั้งเวลาเพี้ยนหมดเลย ให้ตายเถอะ เบร็นด้า
มันยากนักเหรอ
- เร็วเข้า ลองดู - ฉันไม่อยากทำ
- ผมซื้อมาตั้ง 2,000 เหรียญ - ฉันแค่อยากฟังวิทยุ
ขอบคุณ เดี๋ยวเจอกันที่หินก้อนนั้น
โทษทีเพื่อน ฉันต้องการเวลาอยู่ลำพัง
- เธออยากให้นายเห็น - เห็นอะไร
เห็นว่านายทรยศตัวเอง
ทรยศตัวเองด้วยการไปหาแบรด
ทำไมคุณคิดไม่ออก ทำไมไม่พาผมมาที่นี่
เพราะคุณโกหกเรา
คุณบอกว่าคนแอฟริกัน เป็นดอร์แมนที่อาคารของเพื่อนคุณ
ไม่ใช่อาคารของพ่อแม่ คุณบิดเบือนความจริง
- คุณทรยศตัวเองเก่งขนาดนั้นเลย - ใช่
บอกแล้วเขายังไม่พร้อม สำหรับสภาพอนันต์
ไม่ต้องเริ่มไอ้เรื่องผ้าห่มวิเศษนั่นอีก
มันไม่ได้วิเศษ แต่เป็นความจริงของทุกสิ่ง
ทั้งคุณทั้งผม ทุกอนุภาคเล็กๆ ที่หมุนตัวรวมกัน ดูนี่สิ เห็นมั้ย
โอเค แต่ดูรอยแยก ระหว่างอนุภาคพวกนี้
รอยแยกที่ดึงให้เรา ลงไปในหลุมแห่งความว่างเปล่า
- นั่นแหละความรู้สึกผมเมื่อกี๊ - มองให้ละเอียด
มันยังมีอนุภาคเล็กกว่า ที่เชื่อมต่อสี่เหลี่ยมพวกนี้
และรอยแยกเล็กๆ ระหว่างการเชื่อมต่อนั้น
มันก็มีการเชื่อมต่อที่เล็กลงไปอีก
และรอยแยกที่เล็กลงไปอีก
แต่ถ้ามองให้ใกล้พอ
คุณบอกไม่ได้จมูกผมเริ่มตรงไหน อากาศเริ่มตรงไหน
เพราะมันคือสิ่งเดียวกัน
เห็นมั้ย
แล้วไง เรามองไม่เห็นอยู่แล้ว
- เห็นอะไรรึเปล่า - ไม่
แต่ฉันอยากถก เรื่องสี่เหลี่ยมเล็กๆ นี่
เราอยู่กับสิ่งที่มองไม่เห็นตลอดเวลา
คุณมองไม่เห็นไฟฟ้าใช่มั้ย
มองไม่เห็นคลื่นวิทยุ แต่คุณก็ยอมรับมัน
- ไว้ใจ - ผมไม่
อยู่ห่างแคทเธอรีนไว้ อัลเบิร์ต เธอจะนำคุณไปสู่เส้นทางที่มืดมน
เธอเคยเป็นศิษย์เก่งของเรา จนกระทั่งเธอหลงผิด
ไม่ ผมจะไปหาเธอ
เพราะไอ้เรื่องรอยแยก, ความเจ็บปวด, ความว่างเปล่า
มันคือสิ่งที่ผมรู้สึก
- ฟังไว้ - เราก็ไม่ว่าอะไร
เราจะไปแก้ปัญหาให้แบรด
ทั้งหมดจะย้อนกลับมาที่คุณ เพราะเราเชื่อมโยงกัน
แบรด นี่พูดเล่นใช่มั้ย
ผมจะเล่นงานมัน ทุกอย่างจะจบลงด้วยความเจ็บปวด
- และความไม่เกี่ยวพันกัน - ไม่
ได้เห็นดีกันแน่
คอยดู คอยดูละกัน
ให้ตายสิ
โอ้ เวรกรรม
โอ้ ดูนี่สิ คาฟก้า
- เขาเตรียมขยะไว้ต้อนรับเรา - คาฟก้า
- มันยังมีกลิ่นอยู่เลย
อู้ เธอเจอกลอนของเขา
โอ๊ะโอ
ฉันก็หวังให้เรามีโชคแบบนี้
- ไม่เห็นผิดตรงไหน - โว้โว้
อยู่กับคุณไม่ใช่ผมไม่มีความสุข
ต้องเล่นละคร ปฏิเสธไม่ได้ทั้งที่เหมือนจมน้ำ
เหมือนในใจชอกช้ำ
สำหรับฉันฟังดูไม่มีความสุข มันฟังดูมีความสุขเหรอ
ผมใส่ชอกช้ำเพื่อให้คล้องกับจมน้ำ
- แล้วทำไมต้องใส่จมน้ำ - เพื่อให้คล้องกับชอกช้ำ
ดูนั่น ทำไมพวกเขา ต้องมาคุ้ยขยะอยู่หน้าบ้านเรา
เขาทำอะไร หยุดนะ ทำไมต้องดมเสื้อชั้นในด้วย
ของพวกนี้แสดงถึงความเครียด ซึ่งค่อนข้างสูงซะด้วย
แบรดเซ็นสัญญากับเรา
ให้เราเข้ามาตรวจสอบในบ้านได้เต็มที่
นี่ก็บ้านฉัน และฉันไม่ได้เซ็นอะไรทั้งนั้น
งั้นคงต้องคุยกับแบรดให้รู้เรื่อง
บ้านนี้เป็นชื่อเขา และคุณยังไม่ได้แต่งกับเขา
รูปนี้ปีนี้เหรอ
- ปีก่อน เราไปที่เซนต์บาร์ก - แล้วปีนี้ล่ะ
- ปีนี้เราไม่ได้ไปเที่ยว - ทำไม
งานวุ่นไม่มีเวลา
- วุ่นจนไม่มีเวลาพักผ่อนเหรอ - ที่รัก ที่รัก
ทำไมคนมายุ่งกับคนพวกนี้ คุณไม่เชื่อในเรื่องจิตบำบัด
ผมไม่มองว่ามันเป็นจิตบำบัด ผมเห็นด้วยกับสิ่งที่พวกนี้ทำ
เหมือนที่บริษัทพาเราไปฮิลตัน จำได้มั้ย
- หยุดที ไปให้พ้น - เราสืบได้โดยไม่จำกัด
- จำปีที่แล้วได้มั้ย - ขอดูป้ายยี่ห้อหน่อย
ที่เราไปเล่นเครื่องร่อน มันแบบนั้นแหละ
- ไม่ มันไม่ใช่แบบนั้น นี่มัน... - ใช่สิ ผมว่ามันอย่างนั้น
ทุกอย่างมันลงตัว
ถ้าพวกเขาช่วยอัลเบิร์ตได้ พวกเขาก็จะช่วยผม
- ช่วยโอเพ่นสเปซ ช่วยฮัคคาบี้ส์ - คุณพูดถึงอะไร
เขาได้กรอกไว้ในใบสมัคร...
ว่ารู้สึกเหนื่อย ที่จะต้องพูดให้ทุกคนหลงเสน่ห์
แต่มองไม่เห็นทางเลือกอื่นเนื่องจาก...
"ต้องทำตัวให้คนชอบ ถึงจะประสพความสำเร็จ..."
"หรือทำอะไรให้สำเร็จในโลกนี้"
- คำพูดเขา - ใช่
แบรดชอบทำตัวมีเสน่ห์ มันเป็นธรรมชาติของเขา
ผมเอาของพวกนั้นใส่ถังขยะ เพื่อเล่นตลก
ใช่ เห็นมั้ยมันตลก
ไอ้ตลกนี่เป็นเพียงสิ่งบังหน้า
เหมือนกับว่าตลก แต่ต้องรักผมนะ
- ตลก รักผม ตลก รักผม - คุณแคมเบล รู้สึกยังไงที่เกิดมาสวย
ขอร้อง ฉันไม่มองตัวเอง เป็นคนสวยขนาดนั้น
ฉันอาจเป็นใบหน้าของฮัคคาบี้ส์
แต่ว่า ฉันไม่ถือว่าตัวเองสวย
- จริงเหรอ - จริง
แค่ต้องสวยให้พอ สำหรับพ่อหนุ่มหล่อคนนี้
- เรื่องเซ็กซ์ล่ะ - เซ็กซ์เป็นไง
- เซ็กซ์ - ขอร้องล่ะ
- ขอร้อง มันส่วนตัว - ทุเรศมาก
จากการตรวจสอบขั้นต้น แสดงว่ามันสั้นและไม่บ่อยพอ
8-9 นาที โดยทั่วไป
- พวกคุณแอบดูเราเหรอ - แค่แอบฟัง
- คุณสำรวจมาผิด - ใช่
- มันปริมาณไม่ใช่คุณภาพ - หา
- เธอหมายถึงคุณภาพไม่ใช่ปริมาณ - รู้แล้ว ฉันแค่พูดตลก
- คุณพูดเล่นมั้ยที่ว่าปริมาณไม่ใช่คุณภาพ - เมื่อพูดถึงเซ็กซ์
- เราจะไม่พูดเรื่องนั้น - เราจะไม่พูดถึง...
- 7 นาทีแห่งความสุขของเรา - มันนานกว่านั้น
8 นาทีแห่งความสุข
มันไม่ใช่คุณภาพมันปริมาณ
- น่าจะเห็นเธอหลังดื่มมาร์การิต้า - โอ้ ฉันตลกที่สุด
- ที่รัก - อะไรจ๊ะ
ทำไมคุณเขียนกลอนนี้ แต่ไม่ยอมคุยเรื่องความสัมพันธ์ของเรา
ว่ามันจะไปถึงไหนยังไงเลย
ทำไมแต่งงานมีลูกถึงสำคัญด้วย
ตอนนี้เรามีปัญหาคนล้นโลก
- ลูกนี้ไม่ทันตั้งตัวเลย - เอาล่ะ
ทำไมการมีลูกถึงเป็นสิ่งจำเป็น สำหรับคนที่ประสพความสำเร็จ
ทำไม
มันก็ไม่จำเป็นหรอกนะ เราไม่จำเป็นต้องมีลูก เราก็แค่...
คิดถึงมันหรือไม่คิดเท่านั้น
เป็นตัวของตัวเอง สนุกไปวันๆ
นี่ไม่ใช่เหตุผลที่ผมจ้างพวกคุณ
งั้นจ้างพวกเขามาทำไม
ผมมีประชุม
โอ้ มากันแล้ว
- ดื่มชาหน่อยมั้ยคะ - ผมขอชามะนาว
คือ ฉันไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน
เราจะเริ่มกันตรงไหน
เอาเลย เอาเลย
- เข้าใจรึเปล่า - เข้าใจ
ฉันรู้สึกนะ
ยากจะอธิบาย
ทำได้เยี่ยมมากเลย
ตาคุณ
เอาเลย
- อย่าแรงนักสิ - โทษที
เอาเลย
เอาเลย เอาเลย
เอาเลย
เข้าใจมั้ย
มันเหมือนหยุดคิดเลย
ใช่ ยอดไปเลย
เหมือนฉันอยู่นี่ แต่เหมือน...ฉันไม่อยู่นี่
มันเหมือน... ไม่รู้สิ ลองอีกครั้งหนึ่ง
เหมือนฉันเป็นหิน หรือเป็นเชื้อรา
เหมือนสิ่งที่อยู่โดยรอบ มีตัวตนได้โดยเสรี
นี่แหละคำตอบ
- เราต้องทำแบบนี้ทุกวันทั้งวัน - นี่แหละคำตอบ
ลองใหม่ ลองใหม่
เอาเลย
ระวังหน่อย ศิษย์ใหม่ของฉัน
ทำแบบนี้ทั้งวันไม่ได้
- ทำไมล่ะ - ใช่ ทำไม
มันหลีกเลี่ยงไม่ได้ ที่จะถูกดึงกลับสู่วังวนของชีวิต
ความปรารถนา ความเจ็บปวด
- ทุกสิ่งทุกอย่างที่มีตัวตนของโลกนี้ - บ้าชิบ
เราถูกดึงกลับสู่วังวนแห่งชีวิต แล้วเราคิดว่ามันสำคัญแค่ไหน
แล้วเราก็ทำในสิ่งบ้าๆ
ซึ่งต้องกลับมาหาบอล เพื่อให้เป็นอิสระเหมือนเกิดเป็นเชื้อรา
ใช่ แล้วกลับสู่วังวน กลับสู่ความเจ็บปวด
- มันไม่เข้าท่าเลยนะ - มันถูกต้องที่สุด
มันเหมือนกลับไปมาระหว่าง สิ่งบริสุทธิ์และมนุษย์ที่เจ็บปวด
เราจะไม่เจ็บปวดน้อยลงเหรอ หากเราเล่นบอลทุกวัน
อย่าเรียกว่าเล่นบอล ต้องเรียกว่าสิ่งบริสุทธิ์
แล้วไอ้เล่นบอลสิ่งบริสุทธิ์
- ไม่ทำให้ความเจ็บปวดลดลงเหรอ - ใช่
- มันไม่ทำ - ไม่จริง
เราจะทำทุกวัน และจะแสดงให้เห็นว่ามันทำให้ง่ายขึ้น
ฉันจะพิสูจน์ให้เห็น
วังวนแห่งชีวิตเป็นสิ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้ เรากำจัดความเจ็บปวดไม่ได้
หลีกหนีไม่ได้ ทอมมี่
ความเป็นตัวตนคือสิ่งโหดร้าย
ซึ่งแปลงตัวมา ในร่างของความปรารถนา
- ความปรารถนา - ฉันรู้มันเจ็บปวด รวดร้าว
- รอนี่ - จะไปไหนกัน
นั่งสมาธิเพื่อกำจัดกิเลส และความเจ็บปวด
- ไปด้วยคนสิ - ไม่ได้
โอเค งั้นเดี๋ยวเจอกัน แล้วจะได้ทำไอ้สิ่งบริสุทธิ์อีก
ก็หวังว่างั้น
พวกนั้นทิ้งเราไป
คุณดูน่าเกลียด ไม่ๆๆ
- รอก่อน - ไม่ กลับเข้าไปในบ้าน
- ขอกุญแจรถฉัน - แต่งตัวแบบนี้คุณไปทำงานไม่ได้
ฉันกับแดเรลจะถ่ายโฆษณา 30 วิ. มาร์ตี้จะต้องชอบ
นี่คือเสื้อผ้าสวยที่สุด
ครั้งที่แล้ว ปีก่อน
มันไม่ดีเท่าไหร่
แต่ตอนนี้ นี่คือความจริง
"ทดสอบครั้งที่ 3 โดยดอว์น แคมป์เบล"
"ฮัคคาบี้ส์ ห้างที่มีทุกสรรพสิ่ง"
มาร์ตี้เกลียดมันแน่ ดอว์น เขาต้องไม่ชอบ
แว่นตาเป็นอุปสรรคของเรา
รับธรรมชาติอันไร้ขอบเขต ของฉันไม่ได้ใช่มั้ย
มันไม่จริงนะ ถามหน่อยมันหมายความว่าไง
เราพูดถึงปัญหาของคุณ อะไรคือแก่นของมัน
ความเป็นส่วนตัว คือองค์ประกอบของความไร้ขอบเขต
ผมคงมีปัญหาเรื่องนี้กับคุณ ถ้าหากคุณยังแต่งตัวแบบนี้
- ผ่านมาแค่อาทิตย์เดียวเอง - วันเดียวก็มากไปแล้ว
- คนที่ออฟฟิศตกใจกันใหญ่ - คุณเป็นอิสระได้
แต่กลับคิดว่าตัวเองเป็นซูเปอร์แมน ต้องทำทุกอย่าง
ซึ่งหมายถึงคุณเป็นศูนย์กลาง ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของสภาพอนันต์
- ซึ่งทำให้มันยากสำหรับเรา - เลิกพูดกับผมแบบนี้
คุณจ้างนักสืบมาเองนะ
ไม่จำเป็นต้องฟังทุกคำที่พวกเขาพูด
แล้วฉันจะรู้ได้ยังไงต้องฟังส่วนไหน
- ผมจะบอก - ไม่ แบบนี้มันสับสน
- ถอดชุดออก ถอดออก - ไม่ ไม่
ขอกุญแจรถฉันได้มั้ย
- เอาแว่นผมมาก่อน - ไม่
- เอาแว่นผมมา - ก็เอากุญแจรถฉันมา
- ไม่ - เอามา
คุณอยู่บ้าน จนกว่าจะแต่งตัวปกติ คุณไม่ต้องไปทำงาน
- ต้นไม้ และผึ้ง - เฮ้ แดเรล
- เป็นไงบ้าง - สวัสดี
- ดอว์น นี่เฮ็ทเธอร์ - เฮ้ ฉันเฮ็ทเธอร์
- ลงมือเลย - มาถ่ายโฆษณากัน
- ฉันชื่นชอบเธอมากเลยรู้มั้ย - ขอบใจ
- แปลกจังที่ได้เจอเสียงตัวเอง - ครอบครัวเราขอต้อนรับ อะไร
บทนี้มีแต่บทพูดของฉัน ไม่เห็นมีของคนอื่นเลย
บอกแล้วไง เสียงของคุณ คือสัญลักษณ์ของฮัคคาบี้ส์
- ใช่ แล้วเธอมาทำไม - เธอเป็นเสียง
ฉันเป็นเรือนร่าง
โอ้แน่นอน
ใช่ๆ
หุ่นแบบนี้แล้วยังมีสมองด้วย
จะบ้าเหรอ แดเรล จะให้ฉันไปสวมบิกินี่เหรอ
- ดอว์น ขอร้อง - ตื่นสักทีแม่คนสวย เธอถูกเล่นตลก
- เธอถูกเล่นตลกแล้วล่ะ - ดอว์น หยุด
อย่ามองฉันสิ เลิกยุ่งกับฉัน
ฉันเบื่อแบบนี้ ฉันเบื่อที่ทุกคนมองแต่ฉัน
มองฉันสิได้โปรด ได้โปรด
ทุกคน ทุกคนมองฉันสิ ฉันสวยเหลือเกิน
ฉันสวยเหลือเกิน มองฉันสิ
ใครๆ ก็อยากเป็นฉัน เพราะฉันสวย
ชาเนียขึ้นเวที ผู้บริหารนั่งตรงนี้
ถอยกลับมาก็เป็น พวกบริจาคน้อยหน่อย
ตอนเราจัดงานการ์ธ ที่ดัลลัส
- เราให้ผู้บริจาคหมื่นเหรียญนั่งตรงนี้ - การ์ธเหรอ
- ที่คุณพูดหมายถึงการ์ธไหน - คลาสสิคการ์ธ
โอ้ คลาสสิกการ์ธ
ตอนเราจัดงานการ์ธที่ดัลลัส...
มาร์ตี้ล่ะ เขาอยู่ไหน
- คุณเห็นโฆษณาของฉันรึยัง - โอ้พระเจ้า
ฉันทำแบบนี้เพื่อคุณ
- นักสืบของคุณมอบสัจธรรมให้ฉัน - ว้าว
- วิเศษ - คุณเข้าใจมั้ย
มีกระจกขวางเราอยู่
อย่ามองฉันแบบนั้นสิ
เฮ้ๆ เฮ้เป็นอะไร
ทำไมไม่ชอบโฆษณาฉัน
ภาพลักษณ์นี้ ส่งผลเสียต่อเธอและฮัคคาบี้ส์
- นี่คือตัวฉัน - คุณจะไม่ได้ไปร่วมงาน ถ้าเป็นตัวเอง
- นี่ไม่ใช่ฮัคคาบี้ส์ - ฉันยังเป็นฮัคคาบี้ส์
สวมหมวกแบบนี้ไม่ใช่
มันอยู่ในสายตาฉัน เหมือนเรื่องนั้นที่เกี่ยวกับถ้ำ
ถามหน่อยเกิดอะไรกับคุณ
เราไว้ใจคุณเราดูแลคุณ ปั้นให้คุณดังระดับชาติ
ทั้งที่ดึงคุณมาจากห้าง
ฮัคคาบี้ส์ให้ทุกอย่างกับคุณ
- ฟัคคาบี้ส์ - โอ้ ว้าว
แบรด วันนี้กรรมการบอร์ดมา
และพวกเขากำลังมองหา ผู้บริหารคนใหม่
- หา ผู้บริหาร - ใช่ คุณเป็นผู้บริหาร
ได้เป็นแล้วทำตัวเป็นผู้บริหาร แล้วจัดการกับเธอ
- เธอพูดว่าฟัคคาบี้ส์ - ครับ
เธอพูดฟัคคาบี้ส์
คุณทำอะไร
กำลังทำอะไรกับเรา
กำลังฝัน ฉันกำลังคุยกับดิ๊กซี่ชิคส์
และพวกเธอทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น
ดิ๊กซี่ชิคส์คงอยากให้คุณรู้ว่า ผมเพิ่งได้เลื่อนตำแหน่ง
อะไรนะ
รองประธานด้านประชาสัมพันธ์ ผมเป็นผู้บริหารแล้ว
ขอโทษที่คุณต้องเจอเรื่องแบบนี้ แต่มันเพื่อเรา
ผมไปหาพวกนักสืบ เพื่อกำจัดอัลเบิร์ตออกจากแนวร่วม
ผมยอมรับ
- ไม่มีเหตุผลเลย - ที่รัก คุณกำลังสับสน
ฟังนะ คุณสับสนเอง
เดี๋ยวก่อน คุณห่วงท้องทุ่งและผืนป่ารึเปล่า
ห่วง ผมห่วงท้องทุ่ง และผืนป่า อัลเบิร์ตปกป้องมันไม่ได้
เราเข้าประตูหลัง ด้วยกลอนด้วยบทกวีไม่ได้
เราต้องเข้าประตูหน้าด้วยสูทผูกไท
เราต้องเป็นเจ้าของมัน นั่นแหละที่จะปกป้องมันได้
ฉลองกันเถอะ เอาชุดใหม่มั้ย
ผมจะจัดการให้ เอาชุดไหนล่ะ
- ไม่รู้สิ - ทำเล็บมั้ย
ใช่ แต่ฉันต้องสวยตลอดเวลาด้วยเหรอ
คุณก็รู้
คุณมีทางเลือก
ตอนนี้มันไม่ใช่ทางเลือก ฉันจำเป็นต้องสวย
ผมว่าดิ๊กซี่ชิคส์คงอยากให้คุณ แบ่งปันความรัก
- เท่าที่จะทำได้ที่ฮัคคาบี้ส์ - ใช่ เข้าท่า
แต่รู้มั้ย
- คุณทำให้อัลเบิร์ตถูกไล่ออก - มองสิ่งดีๆ
เบอร์มิวด้า, เจ็ทสกี
- พีน่าโคลาด้า โอเคมั้ย - โอเค
ตอนกลับออกไป ช่วยใช้ประตูหลังได้มั้ย
เพราะวันนี้คุณดูไม่ดี
โอเค
- โอเค - โอเคนะ
เรื่องป่ามันสิ้นหวัง เสียเวลาเปล่า เพราะมันจะถูกทำลาย
เช่นเดียวกับท้องทุ่ง
เป็นเกมที่มีแต่แพ้ ซึ่งมนุษย์เล่นมานานกว่าศตวรรษแล้ว
เราคือความเศร้า อย่าปฏิเสธมันเลย
จักรวาลคือสถานที่อันว้าเหว่ เต็มไปด้วยความเจ็บปวด
นี่คือสิ่งที่เราแบ่งปันกันได้
คุณทำอะไรน่ะ
คุณบอกเองว่าวิธีงี่เง่านี่ใช้ไม่ได้
- ทำไมผมทำไม่ได้ - เพราะมันเป็นแฟนตาซี
อยากใช้ชีวิตจอมปลอมหรือไง
ไม่เห็นต้องโวยวาย ของจริงของปลอมมันผสมกันได้
- ไม่ได้ - ทำไมล่ะ
เพราะมันแตกต่างกันน่ะสิ มันคือสิ่งโกหก
ขอบอกครั้งสุดท้าย ลืมแฟนตาซีต้นไม้นั่นซะ
สำหรับแบรด คุณต้องเล่นงานเขา ให้สาสมกับที่เขาทำ...
คุณทิ้งผม
โดนครอบครัวทิ้ง แล้วยังมาโดนพวกคุณทิ้ง
เธอก็เป็นครูฉันนะ อัลเบิร์ต
เธอก็ยังเป็นอยู่ ทอม
ไม่ ตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว
นึกว่าเรา 3 คนเกื้อหนุนกัน ไม่ใช่การความสุขเรื่องเซ็กซ์แบบนี้
เรียนรู้จากสิ่งนี้ ทอมมี่
ความจริงอันเจ็บปวด
ฉันเตือนแล้ว วังวนแห่งชีวิต
ทำแบบนี้เพื่อสอนผมเหรอ
- คุณทำแบบนี้เพื่อสอนเขาเหรอ - ก็ใช่น่ะสิ
มีบางครั้งที่คน 2 คน ร่วมทุกข์กันทั้งที่อยู่ห่างกัน
นั่นแหละที่ผมอยากทำ
เชื่อคำพูดบ้าๆ นี่ได้ยังไง
ทอม ฉันเสียใจ มันเกิดขึ้นเอง
ฉันไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน เรายังเป็น...
- นายยังเป็นอีกคนของฉันได้ - หุบปาก อัลเบิร์ต
ฉันพานายมา
อยากแบ่งปันพลังนี้ให้นาย แต่นายกลับทำลายด้วยการมีความรัก
เรื่องแบบนี้ไม่มีคำนิยาม มันไม่มีชื่อ
เหรอ ผมขอปฏิเสธสิ่งที่ไม่มีชื่อ
อย่าเอาผมมาเกี่ยว
สิ่งบริสุทธิ์ตอนนี้อยู่ไหน ทอมมี่
ฉันบอกแล้ว
ผมจะยอมรับความโดดเดี่ยว
และจะไปในที่อันมืดมน แห่งความว่างเปล่า
ไปให้ไกลยิ่งกว่า ความว่างเปล่าสุดยอดตามลำพัง
ใครต้องการพวกคุณกัน
สูงส่ง
ขอต้อนรับ
ชอบออฟฟิศใหม่ผมมั้ย
- มาเริ่มที่วิธีการ - มาเริ่มที่วิธีการ
- เราอยากหารือ - เราอยากหารือ
- คุณทำอะไรน่ะ - คุณทำอะไรน่ะ
- จะทำอะไรน่ะ - ผมเล่นตลกเท่านั้นแหละ
ความจริงผมอยากยกเลิก เรื่องทั้งหมดกับคุณ
ผมขอบคุณในสิ่งที่พวกคุณช่วยผม แต่มันจบแล้ว
คุณเลิกไม่ได้จนกว่าปัญหาจะหมดไป
ผมไล่คุณออกได้
- ทำไม่ได้ - ทำไม่ได้
- ต้องได้สิ - คุณทำไม่ได้
ย่อหน้า 201
นักสืบและลูกความไม่สามารถยุติคดี
ก่อนที่ปัญหาจะถูกแก้ไขได้หมด ตามย่อหน้า 314
- อนุผนวก ดี. ซึ่งกล่าวว่า... - มันไม่มีข้อผูกมัด
- ผูกมัดสิ - งั้นผมจะหาทนาย
- ผมอาจแจ้งเอฟบีไอ ว่าไงล่ะ - เชิญเลย
แน่นอน ผมไม่ได้พูดเล่น
แบรด มันเป็นอย่างนี้นะ
คุณไปแจ้งตำรวจ ว่าคุณมาหานักสืบเพื่อการดำรงชีวิต
ตำรวจถามว่าทำไม คุณตอบว่าด้วยเหตุผลส่วนตัว
หรืออาจเพราะคุณอยากได้ ตำแหน่งผู้บริหารในบริษัท
ด้วยการกำจัดอัลเบิร์ต มาคอฟสกี้
- ผมไม่ได้บอกคุณ - ให้เครดิตกันบ้าง
ตำรวจไปฮัคคาบี้ส์ คุยกับพวกนั้น
กรรมการได้รู้ความจริง ว่าดาวรุ่งแบรด สแตนด์
มีปัญหาในการดำรงชีวิต
- หรือแกล้งทำ - ซึ่งแปลก
- ซึ่งหนักขึ้นไปอีก - ใช่
และแฟนของคุณ เสียงของฮัคคาบี้ส์
- แต่งตัวเหมือนผู้หญิงอามิช - ผมเข้าใจแล้ว
ไม่แบรด ดาวของคุณไม่รุ่งอีกต่อไป มันร่วง
ผมบอกว่าเข้าใจแล้ว ใจเย็น
- ความก้าวร้าวแฝง - เงียบเลย
- ก้าวร้าวแบบล้ำหน้า - ดอว์นอยากเลิกมั้ย
ดอว์นหลงเชื่อเรื่องนี้จริงๆ เธอมัน...
เป็นสิ่งโง่ที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา
กลับไปที่ปัญหากันได้รึยัง
ก็ได้ คุณได้อะไรมา ไม่มี
มาเริ่มที่ข้อมูลที่...คลีฟแลนด์
อะไร คุยกับครอบครัวผมมาเหรอ
พ่อกับแม่คุณดูดีมาก
คุณเหมือนกัน แต่คนนี้
- ท่าทางเขาไม่ค่อยดี - พวกบ้าเอ๊ย
ดูไม่ดีเลยใช่มั้ย แบรด
ทำได้ยังไงนะ
พูดเป็นเล่นน่า เขาหนัก 250 ปอนด์ พูดถึงแต่ตุ๊กแกตลอดเวลา
แล้วไงล่ะ
ฉันว่าเขาเป็นชายหนุ่มที่น่ารักออก
ขอโทษ ได้คุยกับไอ้หมูตอนน้องผมเหรอ
- ก็ใช่น่ะสิ นานด้วย - คุยทางโทรศัพท์
ถ้าเขาอ่อนไหวนัก ทำไมไม่ลดน้ำหนักสัก 70 ปอนด์
แล้วเลิกพูดเรื่องตุ๊กแก เผื่อจะมีเพื่อนบ้าง
น้องชายคุณคิดว่าคุณอับอายในตัวเขา
คุณสมเพชเขารึเปล่า
ถามเป็นเล่น
ผมซื้อรถให้เขานะ
ส่งเสื้อไปให้
ผม ดู...
ตุ๊กแก
ผมเก็บไว้หมด
ผมเป็นพี่ชายที่ใช้ได้เลย
เขาอยากให้คุณฟังเขามากกว่านี้
เรื่องอะไร ตุ๊กแกเหรอ
ผมอาจไม่มีคำตอบทุกอย่าง แต่ถ้าเขาฟังผมก็อาจจะได้เรียนรู้บ้าง
คุณมีเรื่องราวที่อยากเล่ามัน ครั้งแล้วครั้งเล่า ครั้งแล้วครั้งเล่า
โอ้ๆ อย่าเลย
พูดแบบนั้นมันโกหก ผมไม่น่าเบื่อเหมือนเขา
อย่างเรื่องมายองเนส มายองเนส
18 พฤษภาคม, ประชุมการตลาด
ชาเนียก็ไปโปรโมทเสื้อผ้าของเธอ
ตอนนั้นบ่าย 4 แล้วเธอหิว
เธอเกลียดมายองเนส แพ้เลยด้วยซ้ำ
ผมเลยโทรไปสั่งแซนด์วิชทูน่ามาเพียบ สมัยนั้นเธอกินแต่ทูน่า
ไม่ใส่มายองเนส
- 5 มิถุนา, สนามไดรฟ์กอล์ฟ - ไม่ได้พูดเล่นเลย
เคยให้กินครั้งหนึ่งเธออ้วกในรถลิโม
30 มิถุนา, ทะเลสาบ
ชาเนียก็ไปโปรโมทเสื้อผ้าของเธอ
ตอนนั้นบ่าย 4 แล้วเธอหิว เธอเป็นคนวุ่นมาก
ผมเลยโทรไปสั่งแซนด์วิชทูน่ามาเพียบ สมัยนั้นเธอกินแต่ทูน่า
9 กรกฎา, เที่ยวบินที่ 27 ไปชิคาโก้
ชาเนียก็ไปโปรโมทเสื้อผ้าของเธอ
ตอนนั้นบ่าย 4 แล้วเธอหิว เธอเกลียดสลัดไก่
เคยกินครั้งหนึ่ง ถึงอ้วกเลย
17 สิงหาคม, ในการประชุม
ชาเนียไปโปรโมทเสื้อผ้าของเธอ ไม่ใส่มายองเนส
เธอเกลียดและไม่กินสลัดไก่ ไม่ได้พูดเล่น
3 กันยายน, ระหว่างรถติด ใช้มือถือ
ชาเนียไปโปรโมทเสื้อผ้าของเธอ
สมัยนั้นเธอกินแต่แซนด์วิชทูน่า ไม่ใส่มายองเนส
ผมวางแซนด์วิชไว้ข้างหน้าเธอ 2 ชิ้น
เธอกินเข้าไปชิ้นครึ่ง เชื่อมั้ยชิ้นครึ่งก่อนจะมารู้ว่า...
มันเป็นสลัดไก่
แล้วคิดว่าทำไมคุณถึง เล่าเรื่องมายองเนสบ่อยนัก
- ไม่รู้สิ ทำไม - เพื่อประชาสัมพันธ์
- สำหรับมายองเนส - สำหรับคุณ
หลายคนประทับใจคุณ คุณรู้จักชาเนีย
คุณดูเข้มแข็งเพราะเคยหลอกเธอได้
- เป็นคนตลก เป็นคนดี - คุณทำให้ทุกคนหัวเราะ อาจจะเพื่อ...
ไม่ให้คุณเศร้า
- แล้วเศร้าไปมีประโยชน์อะไร - ไม่มี
เว้นแต่มันอาจเป็นกุญแจ ของสิ่งที่คุณพยายามหลีกเลี่ยง
คุณจะได้ไม่ต้องรู้สึกถึงมัน
เพื่อให้พฤติกรรมของคุณ เป็นเหมือนในเรื่องเล่า
- เหมือนในเรื่อง - เหมือนในเรื่อง
- เงียบเลย
โอเค ผมไม่ต้องเล่าเรื่องก็ได้
แล้วมันจะเป็นยังไง ถ้าคุณไม่ได้เล่าเรื่อง
- จะเป็นตัวเองมั้ย - จะไม่เป็นตัวเองยังไง
- ตัวเอง ตัวเอง
- ไม่เป็นตัวเองยังไง - ไม่เป็นตัวเองยังไง
ไม่เป็นตัวเองยังไง
- ไม่เป็นตัวเองยังไง - ไม่เป็นตัวเองยังไง
ไม่เป็นตัวเองยังไง
เธอหิวมากเธอเป็นคนที่วุ่น
ผมเลยสั่งแซนด์วิชทูน่ามาเพียบ สมัยนั้นเธอกินแต่แซนด์วิชทูน่า
ไม่ใส่มายองเนส
เฮ้ แบรดลี่ ชอบชีวิตผู้บริหารมั้ยล่ะ
ยอดไปเลยครับ
ฟังอะไรตลกมั้ย
ดันดาลี คัฟยกเลิกซันเบลท์แฟรนไชส์
มันแปลกมั้ยล่ะ
คงเป็นเรื่องที่ต้องพูด ในการประชุมวันนี้ จริงมั้ย
และคุณคือคนที่เราต้องการพอดี จริงมั้ย
ถูกเผง
งั้นไปกันเลย
เดี๋ยวผมจะแนะนำให้คุณรู้จัก คณะกรรมการบริษัท
- ทางกฎหมายว่าไง จอห์น - เรามีปัญหาด้านกฎหมาย
ผมไม่เห็นด้วยนะ
ยังไงเราก็ใช้ชื่อ แบสแบชเชอร์ไม่ได้อยู่แล้ว
งั้นก็ใช้ชื่อทูน่าทอร์นาโด
นั่นไงล่ะ แก้ปัญหาทางกฎหมายแล้ว
พูดถึงชาเนียกับทูน่า แบรดมีเรื่องที่เหลือเชื่อจะเล่า
- เอาเลยเเบรด - เราใช้ชื่อแบสแบชเชอร์ไม่ได้เหรอ
- มันเป็นเรื่องเครื่องหมายการค้า - มันผิดกฎหมายเหรอ
ขอฟังเรื่องชาเนีย พวกเราอยากฟัง
- เล่าเรื่องเลยสิ - ชาเนีย
เอาเลยเเบรด
- ผมไม่อยากเล่าเรื่องนี้ - อะไร
ผมไม่อยากเล่าเรื่องนั้น
เอาเลย คุณไปชิคาโก้กับชาเนีย
เธอไปงานเปิดร้าน แล้วอยู่ดีๆ ชาเนียเกิด...
เธอเกิด...
- เกิดหิว - หิวมากเลย ใช่
ดังนั้น คุณเลยสั่ง...
แซนด์วิชทูน่า
คุณสั่งแซนด์วิชทูน่า
- โอเค แต่คุณรู้ว่าเธอแพ้ - ไม่
- มาร์ตี้ ไม่ - เธอแพ้อะไร เร็วเข้า เธอแพ้อะไร
ผมว่าเดี๋ยวเรา 2 คน ออกไปคุยกันข้างนอกดีกว่า
ขอเวลา 5 นาทีครับ
- เมื่อกี๊เขาอ้วกออกมาเหรอ - คงอย่างนั้น
เมื่อกี๊มันอะไรกัน
บ้า
"ฉันรักฮัคคาบี้ส์"
นายจะต้องขึ้นรถไปเหมือนคนอื่น
- ขึ้นจักรยาน - ขึ้นรถ
- จักรยาน - ขึ้นรถ
เดี๋ยวเจอกันที่เหตุเพลิงไหม้นะ
นั่งอยู่ในรถซดน้ำมันเปล่าๆ
ลาก่อน ไอ้พวกโง่
อยู่ไหนกันเนี่ย ถึงที่เกิดเหตุเพลิงไหม้แล้ว
- เฮ้ - เฮ้
การสร้างสรรค์ การทำลายล้าง
โอ้ไม่ ไม่นะ
นี่มันทุกสิ่ง นี่มันชีวิตผม
ทำไม
- โอ้แบรด ดูสภาพสิ - ชีวิตผม
นั่งทับอึหมากองเบ้อเริ่ม
แบรด ไม่เป็นไร เชื่อฉันสิไม่เป็นไร
ไม่มีอะไรไม่เป็นไร
นั่นแหละไม่เป็นไร
- ทำได้ยังไง - คิดว่าแย่ใช่มั้ย
เพราะบ้านไฟไหม้ และคุณอาจต้องตกงาน
ผมต้องไป ผมต้องไปงานรับบริจาค
ได้โปรดอย่าบอกใคร
ไม่ บอกทุกคนเลย
ผมไม่สน บอกมันทุกคนเลย
- ไม่ดีกว่า - เดี๋ยวก่อนสิ
ได้โปรดอย่าบอกใคร
คุณไม่เห็นผมร้องไห้
อย่าให้ใครดูรูปนั้นเด็ดขาด
อย่าให้ใครดูรูปนั้น
- ทำแบบนี้ทำไม - ไม่ๆๆๆ ไม่ๆๆๆ
- เราไม่ได้ทำ ไม่ทำแบบนั้นหรอก - ไม่เคย
- ก็อาจมีบางครั้ง แต่นี่เราไม่ได้ทำ
- แล้วผู้หญิงที่ถือกล้องนั่นใคร - เธอขัดแย้งวิธีของเรา
- นั่นวิธีของเธอ - มันโหดไป
เราไม่ทำแบบนั้นหรอก
โอเค
ผมจะไปงานรับบริจาค
ผมไม่สนพวกคุณแล้ว
- เเบรด - เเบรด
แบรด เราไม่ได้เป็นคนทำ
- เธอต่างหากแบรด - ใช่ ฉันทำ
เพลิงไหม้นี่เป็นสิ่งร้ายกาจมาก
ไม่ มันช่วยปลดปล่อยคุณจากแบรด
หรือผนวกผมเข้ากับแบรด ในด้านของความเจ็บปวด
จนกระทั่งได้เห็นผมเป็นแบรด และเขาเป็นผม
- ใช่ - ไม่
พวกคุณทำงานร่วมกันใช่มั้ย
เปล่า เราไม่ได้ทำงานร่วมกันเลย
มันเหมือนตกลงกันลับๆ
เธอสานต่อตรงที่คุณทิ้งไว้ แล้วก็ส่งกลับมาให้คุณ
เชื่อเถอะ ไม่มีการตกลงกันลับๆ
มันน่าจะมี มันหลักการง่ายๆ
คุณมืดไป ส่วนคุณยังมืดไม่พอ คุณใกล้ชิดกันใช่มั้ย
อาจจะใกล้ชิดกันมากไป
จนเกิดขัดแย้ง ผลักดันให้คุณเอนไปด้านหนึ่ง
ส่วนคุณเอนไปอีกด้านหนึ่ง นี่ไง
ปรัชญาใหม่ 2 ส่วนซ้ำซ้อนกัน เกิดขึ้นจากความเจ็บปวดนี้
- อัลเบิร์ต - ว้าว
เกิดอะไรขึ้นกับเขา
ฉันไม่รู้
โรงแรมออมนิขอต้อนรับ
เราไม่รับจักรยานครับ
ก็ทำเหมือนมันเป็นรถ
แต่มันไม่ใช่รถ นี่งานผม
ชั้น 10
ขอต้อนรับสู่งานระดมทุนบริจาค เพื่อโอเพ่นสเปซของฮัคคาบี้ส์
ผมเป็นคนจัดงานนี้ขึ้นมานะ
นี่จะเล่นตลกอะไร
ขอร้อง ขอร้อง
เเบรด
กันเขาไว้
- นี่จะบ้าแล้วเหรอ - ไม่เอาน่า
- ผมเป็นคนจัดงานนี้ - ผมรู้มันทำใจยาก
ผมเป็นคนจัดงานนี้
ชาเนีย
เฮ้ มิสฮัคคาบี้ส์คนใหม่
- ขอโทษผมนึกว่าคุณเป็นชาเนีย - เราขอลายเซ็นได้มั้ย
แต่นี่ยังเป็นรูปเก่า
นี่จะต้องเป็นของสะสมแน่นอน ขอบคุณมากเลย
"เฮ็ทเธอร์"
นี่อะไรดอว์น
คุณรักฉันมั้ย
คิดว่ารัก
ทั้งที่ฉันสวมหมวก
มันจบแล้วแบรด
ตอนไฟไหม้ฉันเกือบตาย
เขามาและเขาต้องเกือบตาย เพราะเขาห่วงใยในสิ่งเดียวกับฉัน
แสดงให้เห็นแล้วว่า มันไม่มีความว่างเปล่า
แม้หลังจากเราตาย และเขาชอบ...หมวกของฉัน
ขอโทษครับ นี่เป็นงานระดับวีไอพี
ต้องขอให้ทุกคนออกไปก่อน
สุภาพบุรุษหลังพุ่มไม้ คุณก็ต้องไปด้วย
ฮัคคาบี้ส์มุ่งมั่นที่จะรักษาสภาพแวดล้อม
เพื่อทุกคน เพียงห้างเดียว
ฮัคคาบี้ส์ ห้างที่มีทุกสรรพสิ่ง
ทั้งช็อปปิ้ง
ธรรมชาติ พร้อมๆ กัน
- เมื่อกี๊เขาไล่นายรึเปล่า - ฉันไม่ได้พยายามเข้าไปด้วยซ้ำ
แบรด ฉันฝันอยากเอาอีดาบ ตัดคอนายหลายครั้งหลายหน
ฉันก็อยากเอาขวานเฉาะหัวนาย แล้วเอาไม้เบสบอลตีหน้าให้เละ
ชั้น 18
- ขึ้นใช่มั้ย - เราลงครับ
- ไม่ ผมว่าคุณขึ้นนะ - ใช่แล้วครับ เชิญเลย
สวัสดี
- แมรี่เจน โอ้ในที่สุด - ทำได้ยังไง
ทำกับเราแบบนี้ได้ยังไง คนโกหก
มันมีแต่ได้กับได้ ขอร้องแมรี่เจน
การสร้างห้างสรรพสินค้า ในป่าของคุณทวดฉันไม่ถือว่าได้
- พวกนั้นเริ่มสำรวจเพื่อก่อสร้างแล้ว - แมรี่เจน เรารักษาทุ่งไว้
- ด้วยการยกป่าให้พวกนั้น - นี่เราจะไปกันมั้ย
ที่คุณทำมีอย่างเดียว คือทำให้ฮัคคาบี้ส์ดูดี
สงบอยู่ได้ยังไง อัลเบิร์ต ไม่ได้ยินที่แบรดทำกับเราเหรอ
- อย่าห่วง ฉันกำลังทำใจ - คุยกับผมและชาเนียแล้วพวกคุณจะรู้
ชาเนียไม่สนใจหรอก
- ชาเนียสนใจ - ไปได้แล้ว
ชาเนียไม่สนใจ
- เรารักษาทุ่งไว้ได้ - ช่างหัวมัน
นายขายป่าให้พวกนั้น
ห้างที่สร้างขึ้นจะอนุรักษ์ธรรมชาติ
ฉันปกป้องต้นไม้ได้ครึ่งหนึ่ง ฉันขายป่ารึเปล่า
ไม่รู้สิ ฉันพยายามทำดีนะ ฉันช่วยไว้ได้ครึ่งหนึ่ง
แบรด ฉันเผาเจ็ทสกีนาย
บ้านฉันด้วยเหรอ
แค่เจ็ทสกี แต่มันลามถึงบ้าน โทษทีเพื่อน
ชั้น 36
ลงกันรึเปล่า ดี
นี่ใคร นาย...หรือฉัน
เอามา
กดสัญญาณเตือนภัย
นายกำลังทำตัวเองนะ แบรด
นายกำลังทำตัวเอง
แล้วนี่ฉันก็ทำตัวเอง ฉันทำตัวเอง
หยุดนะ
ชั้น 21
ชาเนีย
- แบรด รู้รึเปล่าเมื่อทำลายป่า - ขอผมอธิบาย
- อุณหภูมิท้องทุ่งจะสูงขึ้น 5 องศา - ขอผมอธิบาย
- ห่วงโซ่อาหารจะถูกทำลาย - เดี๋ยว
- เริ่มตั้งแต่กบ - ขอผมอธิบาย
- แต่เรารักษาป่าไว้ได้ครึ่งหนึ่ง - ฉันเป็นมังสวิรัติ แบรด
ฉันกินทูน่าเจ
ใส่มายองเนส แล้วคุณก็ชอบด้วย อัลเบิร์ต
ผมเคยเป็น ผอ.โอเพ่นสเปซ
เธอรู้จักชื่อฉัน
- รู้จักชื่อนายแล้วทำไม - ฉันไม่ได้พูดเล่นนะ
ใช่โอเค ฉันหลงเรื่องพวกนี้
ฉันเหมือนกัน ถึงได้ดึงนายเข้ามา
- ชั้น 18 - อัลเบิร์ต เราต้องขอโทษคุณ
เราควรจะอยู่ฝ่ายคุณ
ขอบคุณแอนเจล่า
เจอกันตอนชุมนุมวันอังคาร เราจะหยุดรถเกรดพวกนั้น
ขอบคุณพระเจ้า
ฉันไม่มีงานทำ
ไม่รู้ด้วยซ้ำตัวเองเป็นใคร
ฉันเองก็เคยรู้สึกอย่างนั้น
ลองผู้หญิงคนนี้
"แคทเธอรีน วอบาน ความโหดร้าย หลอกลวง ความไร้ค่า"
- อ้า ไงเพื่อน - ให้ตายสิ
ไอ้หนุ่มที่ฟันองค์หญิงลึกลับ แห่งหลักปรัชญา
นักรบเพื่อความจริงในลานจอดรถ
ผู้ซึ่งหันหลังให้เพื่อน ได้อย่างเลือดเย็นเหมือนมาเฟีย
ฉันรู้
- นายทำร้ายจิตใจฉัน - ขอโทษ
แต่นายต้องทำใช่มั้ย
เธอเป็นคนที่มีอำนาจ ฉันเคยอยู่กับผู้หญิงมามาก
คงอยู่หรอก
เธอใช้ฉันเพื่อสอนเราว่า เราหลีกเลี่ยงวังวนแห่งชีวิตไม่ได้
แล้วไง
- นายจะเลิกแล้วงั้นเหรอ - โอ้ไม่
ฉันก็ไม่คิดว่างั้น
ดูเหมือนนายได้เห็นความจริง
- นายก็ได้เห็นความจริง - แล้วเห็นอะไร
ความเชื่อมโยงของสิ่งต่างๆ มีจริง
- จริงเหรอ ฉันคิดว่าไม่มี - ไม่อยากเชื่อเลย มันสุดยอดที่สุด
- มันเหลือเชื่อ - ฉันรู้
แต่มันก็ไม่มีอะไรพิเศษ
เพราะทุกอย่างเกิดจาก มูลปัญหาของมนุษย์
พวกนักสืบต้องการจะมองข้ามมันไป แต่ความจริง...
ไม่มีมูล ก็ไม่มีมัน
- ได้ยินบ้างรึเปล่า - บางอย่างฟังดูเข้าท่า
ผมว่า...
ผมว่าคดีนี้ปิดแล้ว
- มันปิดได้จริงๆ เหรอ - ใช่
พรุ่งนี้ทำอะไร
ฉันว่าจะเอาโซ่ล่ามตัวเองกับรถเกรด
- ไปด้วยมั้ย - กี่โมง
บ่ายโมงหรือบ่ายโมงครึ่ง
ฟังเข้าท่าดี ต้องเอาโซ่ไปเองมั้ย
เราเอาไปเองเสมอ
"ฉันไม่เป็นตัวของตัวเองได้อย่างไร"
[THAI]
Ocr from DVD by Salsa Santana June 8, 2017